Hauptquelle · Etym. Wb. des Deutschen (Pfeifer)
Hulk
Hulk, Holk f. m. ‘überaltertes, abgetakeltes Schiff’, ahd. holko m. ‘Last-, Frachtschiff’ (Hs. 12. Jh.), mhd. holche, mnd. holk m., holke f., mnl. hulc m., hulce f., aengl. hulc, Entlehnungen (über afrz. hulque?) aus mlat. hulcus m., griech. holkás f. (ὁλκάς) ‘Zug-, Lastschiff’, zu griech. hélkein (ἓλκειν) ‘ziehen, schleppen’.