Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
hulisa st. sw. f.
st. sw. f., mhd. nhd. hülse; mnd. hülse, mnl. hulse (huls); vgl. ae. hulu. — Graff IV,849.
hules-: dat. sg. -e Gl 2,699,30; dat. pl. -on 700,41; hulu-sun: nom. pl.? (lat. nom. sg.) 489,31 (Stuttg. poet. lat. 6, 12. Jh.); huls-: nom. sg. -a 159,12; -e 3,408,17 [HD 2,43]. 27 [HD 1,76] (oder acc. pl.?).
Verschrieben: hulisti: dat. pl.? Gl 4,224,1 (Eins. 32, 10. Jh.; hulisū? Steinm.); hierher wohl auch: hulsca: nom. sg.? 2,326,15 (Escorial b-III-2, 11. Jh.; vielleicht hulisa?).
Wohl in Anlehnung an hulis st. m. (vgl. auch Bruch, Gloss. Ept. S. 86): hulis: nom. sg. Gl 2,552,16 (Trier 1464, 11. Jh.; da die Hs. die auslautenden Vokale bewahrt, wohl kein Wegfall der Endung; zur Bed. vgl. u.).
(Frucht-)Hülse, Schote, Schale: scala cherno hulsa [induet in florem supernum nux plurima rorem. Unus in hac trinus:] nucleus, granatio, crinus [Ekkeh., Liber bened. I,51 p. 13] Gl 2,159,12. hulsca [sed prodacta patris substantia porcorum] siliquis [delectaris, Hier., Ep. CXLVII,1 p. 313,10] 326,15. hulusun cheua [nos oleris coma, nos] siliqua [feta legumine multimodo paverit innocuis epulis, Prud., H. a. cib. (III) 63] 489,31. hulis siliqua [ebda.] 552,16 (vgl. o.). hulese [unde prius laetum] siliqua [quassante legumen, Verg., G. I,74] 699,30. huleson [grandior ut fetus] siliquis [fallacibus esset, ebda. 195] 700,41. cheva ł sprivr ł hulse siliqua species frugis vel leguminis [Randgl. zu: discit porcos pascere, siliquas porcorum manducare, HD 2,41] 3,408,17 [HD 2,43]. hulse siliquas 27 [HD 1,76]. hulisun paleis (oder paleatis, Steinm.; Hs. palathis) antequam de arboribus cadant folia et flores de arbore procedant 4,224,1 (vgl. o.).