Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
hulisa st. sw. f.
hulisa st. sw. f. , mhd. nhd. hülse; mnd. hülse, mnl. hulse (huls); vgl. ae. hulu. — Graff IV,849. hules-: dat. sg. -e Gl 2,699,30; dat. pl. -on 700,41; hulu- sun : nom. pl.? ( lat. nom. sg. ) 489,31 ( Stuttg. poet. lat. 6, 12. Jh. ); huls-: nom. sg. -a 159,12; -e 3,408,17 [HD 2,43]. 27 [HD 1,76] ( oder acc. pl.? ). Verschrieben: hulisti: dat. pl.? Gl 4,224,1 ( Eins. 32, 10. Jh.; hulisū ? Steinm. ); hierher wohl auch: hulsca: nom. sg.? 2,326,15 ( Escorial b-III-2, 11. Jh.; vielleicht hul is a ? ). Wohl in Anlehnung an hulis st. m. ( vgl. auch Bruch, Gloss. Ept. S. 86 ) : hulis: nom. sg. Gl 2,5…