Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
honorifice adv.
adv. honorifice . 1 modo honorabili, venerabili – in, auf ehrenvolle(r), ehrwürdige(r) Weise : a in univ.: Arbeo Emm. 15 p. 47,13 quibus honoribus ... -e honorifice sub duci dictione vitam deduceret. Cozroh. praef. p. 1,6 divina providentia ... Hitto episcopus ... in cathedram ... Frigisiensi sedis -e honorifice provectus esse conprobatur. Wipo gest. 4 p. 24,18 nullius antecessoris ... ministeria aptius et -entius honorificentius provisa memini. Odilo Clun. Adelh. 9 monasterium ... ad honorem salvatoris mundi -e honorifice imperiali auctoritate ... perfecit. Thietm. chron. 7,25 p. 462,25 quae …