Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
honorifice adv.
adv. honorifice . 1 modo honorabili, venerabili – in, auf ehrenvolle(r), ehrwürdige(r) Weise : a in univ.: MLW Arbeo Emm. 15 p. 47,13 quibus honoribus ... -e honorifice sub duci dictione vitam deduceret. MLW Cozroh. praef. p. 1,6 divina providentia ... Hitto episcopus ... in cathedram ... Frigisiensi sedis -e honorifice provectus esse conprobatur. MLW Wipo gest. 4 p. 24,18 nullius antecessoris ... ministeria aptius et -entius honorificentius provisa memini. MLW Odilo Clun. Adelh. 9 monasterium ... ad honorem salvatoris mundi -e honorifice imperiali auctoritate ... perfecit. MLW Thietm. chron. …