Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
hinalengen sw. v.
sw. v.
hina-langta: 3. sg. prt. Nc 828,10 [148,6/7] (vgl. auch bereits die Zusammenstellung s. v. hina A III, Ahd. Wb. 4,1101).
sich (in einer best. Länge) hinziehen, mit refl. Akk. (u. Längenangabe): des vuunderota sih tiu manigi . diu sih fore micheli hinalangta zuo mila . so Syrus chad . taz si geslapfa uuorteniu Cylenii ... sina brut so halsen mahta âne nid mirabatur illa obsequentium multitudo . quae sicut Syrus quidam astruit . in numero duorum milium fuerat constituta . quod femina ... nulla prorsus invidia titillata . virginem complexa constringerat.