Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
hêrra sw. f.
sw. f. — Graff IV,993.
haerra: nom. sg. Gl 1,172,18 (Pa); herra: dass. 126,24 (KRa). 172,18 (K). 629,29 (M, 7 Hss.).
Herrin, Gebieterin: herra era Gl 1,126,24. haerra frauuue hera domina 172,18. herra [dic regi et] dominatrici (Hs. dominatrix) [Jer. 13,18] 629,29 (7 Hss., 1 Hs. hêrisârin, 1 frouuua).