Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
heimingi st. n.
heimingi st. n. , heimingî st. f. ( vgl. Schatz, Ahd. Gr. § 375, Braune, Ahd. Gr. 14 § 201 Anm. 1 ). — Graff IV,951. 953. heiming-: gen. sg. -es O 1,16,22. 18,27. 19,6. 21,8. 2,5,10. 3,1,43. 26,17; dat. sg. -e 1,8,8 ( PV ). 21,5. 25,1. 2,15,2. 3,2,24; acc. sg. -i 2,7,21 ( PV ). 5,16,4; -a 2,7,21 ( F; wohl Schreibfehler, vgl. Kelle 2,184 ); dat. pl. -on 14,1 ( zu -on vgl. Braune, Ahd. Gr. 14 § 198 Anm. 6 ); hieiminge: dat. sg. O F 1,8,8. Verstümmelt: heim..um: dat. pl. F 5,10 ( Ausg. heim ing um ). Sicheres Fem.: heimingi: dat. sg. O 2,11,2. Heim, Heimat: a) Heimatland, Heimatort: α) allgem.: e…