Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
halda sw. st. f.
halda sw. st. f. , mhd. nhd. halde; mnd. halde; vgl. an. hallr m. — Graff IV,894. Schwach: hald-: dat. sg. -un Gl 2,201,24 ( S. Paul XXV d/82, 9./10. Jh. ). 214,28. 767,4; acc. sg. -un 1,276,30 ( Jb-Rd ). 487,16 ( Rf ). Stark: hald-: acc. sg. -a Gl 2,249,21 ( Berl. Lat. 4 ° 676, 9. Jh.; oder nom.? ); nom. pl. -â Nb 310,13 [338,8]. Nicht eindeutig: hald-: nom. sg. -a Gl 1,587,14 ( Ja ). 3,116,27 ( SH A, 3 Hss. ). 207,49 ( SH B ). 231,11 ( SH a 2 ). 297,36 ( SH d ). 315,2 ( SH e ). 332,34 ( SH g, 3 Hss. ). 607,25; -e 116,27 ( SH A ). 406,63 ( Hd. ); - ] 116,28 ( SH A, 15. Jh. ). Verschrieben: ha…