Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
hagalgans st. f.
hagalgans st. f. , mhd. nhd. hagelgans; mnd. hāgelgôs , mnl. hagelgans. — Graff IV,220. Alle Belege im Nom. Sing. hag-al-gans: Gl 3,29,31 ( 2 Hss. ); -el-: 17. 33/34 ( 5 Hss. ). 88,69 ( SH A, 3 Hss. ). 404,55 ( Hildeg. ). 4,355,4. Add. II,96,8; -il-: Gl 3,29,15/16 ( 2 Hss., 1 davon -gās, 1 vielleicht -gal-, vgl. Steinm. ). 31/32 ( 7 Hss., 1 davon -gās). 54,19. 89,1 ( SH A, 3 Hss., in 1 davon erstes -g- in -s- korr., s. u. ). 204,2 ( SH B ). Hbr. I,166,753 ( SH A ). II,146,7 ( SH a 1, Anh. ); -l-: Gl 3,88,70 ( SH A ). — Nur der erste Teil des Komp. geschrieben: hagil: Gl 3,29,33. Verschr.: halg…