Eintrag · Köbler Ahd. Wörterbuch
gruoen sw. V. (1a)
gruoen , sw. V. (1a)
- nhd.
- grünen, blühen, wachsen (V.) (1), gedeihen, treiben, aufsprossen
- ne.
- florish
- ÜG.:
- lat. caeruleus (= gruoenti) Gl, fruticare? Gl, virere Gl, N, virescere Gl, (viror) N, (vivificari) N
- Hw.:
- vgl. as. grōian*
- Q.:
- Gl (765), N, PN
- E.:
- s. germ. *grōan, st. V., grünen, wachsen (V.) (1), gedeihen; germ. *grōjan, sw. V., grünen; vgl. idg. *gʰrē-, *gʰrō-, *gʰrə-, *gʰreh₁-, V., wachsen (V.) (1), grünen, Pokorny 454
- W.:
- s. mhd. grüejen, sw. V., grünen, wachsen (V.) (1)
- L.:
- Karg-Gasterstädt/Frings 4, 455 (gruoen), ChWdW8 149b (gruoen), ChWdW9 373b (gruoen), EWAhd 4, 664
- Son.:
- Sachglr = Sachglossar Hermeneumata (Vocabularius St. Galli) (Sankt Gallen, Stiftsbibliothek 913), Smr01 = Murbacher Sammelglossar (Oxford, Bodleian Library Jun. 25)