Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
grummen sw. V.
grummen , sw. V.
- nhd.
- brummen
- ÜG.:
- lat. fremere Gl
- Hw.:
- vgl. mnl. grommen, mnd. grummen
- Q.:
- MinnerII (um 1340), Pilgerf (FB grummen), Gl
- E.:
- Herkunft ungeklärt?
- W.:
- nhd. (ält.) grummen, V., grummen, brüllen, grunzen, DW 9, 635
- L.:
- LexerHW 1, 1100 (grummen), Benecke/Müller/Zarncke I, 573b (grimme)