Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gouh adj.
adj., nhd. gauch (vgl. DWb. IV,1,1530 s.v. gauch m. II,3). — Graff IV,133 s.v. gauch.
gouh: Grdf. NpNpw 48,11.
töricht, einfältig: in geistlicher Hinsicht: der so unuuise ist . daz er sih selben nebechennet . unde so gouh . daz er neruochet sinero saldon.