Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gîtago adv.
adv. — Graff IV,145, auch s.v. gîtag.
kitagor: comp. Gl 2,298,4 (M). — gitigo: Gl 2,183,23 (M; -o korr. aus -i, vgl. Gl 5,102,15). — gidagor: comp. Mayer, Griffelgl. S. 43,118 (Vat. Ottob. lat. 3 295, 9. Jh.).
begierig: a) allgem.: frechor suzlichor kitagor [quia saepe et alimenta quae minus sufficiunt,] avidius [sumuntur, Greg., Hom. II,23 p. 1 538] Gl 2,298,4; b) gefräßig: gitigo voraci [vom Korrektor (s. o.) verstanden als voraciter, Vok.-Übers. zu: humani generis redemtor, cum nos a ventris voracitate compesceret, Greg., Cura 2,7 p. 24] Gl 2,183,23 (3 Hss. gîtagî voracitas). gidagor gerot [quam multa sunt alia peccata ... sive in ipsis escis ..., in quibus est] avidior appetitus [Halitg., De vitiis, Praef. p. 656 C] Mayer, Griffelgl. S. 43,118 (z. Übers. vgl. S. 143).