Hauptquelle · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
giswil
giswichanî f. īn-St., Gl. 1,815,11 f. (4 Hss., 10. und 11. Jh.); 4,658,42; 5,99,1: ‚Är- gernis, Anstoß; scandalum‘. Ableitung vom Part.Prät. des st. v. I swîchan (s. d.). – giswil n. a-St., in Gl. ab dem 12. Jh.: ‚Schwiele, schwielige Haut; callum, callus‘ (mhd. geswil; mndd. geswel; mndl. geswel, geswelle). Kol- lektivbildung mit Präfix gi- (s. d.). S. swil. – Splett, Ahd. Wb. 1, 979. 983; Köbler, Wb. d. ahd. Spr. 455; Schützeichel6 349; Starck- Wells 224; Schützeichel, Glossenwortschatz 9, 413. 415.