Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
girî(n) st. f.
st. f., mhd. gir, nhd. gier; as. giri. — Graff IV,227.
kiri: nom. sg. Gl 2,58,23 (2 Hss.). 4,22,65 (Jc). 316,26 (k- vielleicht aus g- radiert). — giri: nom. sg. AJPh. 55,234 (Basel F. III. 15 c, 8. Jh.; zwischen i u. r ein e getilgt). Npw 118 E,37, wohl auch Mayer, Griffelgl. S. 101,481; gen. sg. Npw 30,9; dat. sg. Gl 1,747,42 (M). 2,614,15. 741,26. O 2,5,8. Npw 118 E,36; ghirin: dass. I 35,1. 1) Begehren von, nach, Wünschen von etw.: a) giri [(agnovimus) nec illorum] desideriis [annui, Hrab., Poenit. p. 1 423] Mayer, Griffelgl. S. 101,481; b) als heißes Verlangen nach etw.: giri [qui susceperunt verbum cum omni] aviditate [, quotidie scrutantes scripturas, Acta 17,11] Gl 1,747,42; — negativ als (wilde) Gier, Begierde nach etw.: kiri [sed quaesita vorans saeva] rapacitas [alios pandit hiatus, Boeth., Cons. 2,2 p. 29,13] Gl 2,58,23. 4,316,26. giri [quod autem versuum viderint blandimento mellitum, tanta cordis] aviditate [susceperint, ut in alta memoria saepius haec iterando constituant et reponant, Sed., Dedic. 538] 2,614,15. spuan er (sc. der Versucher) ... jenan (sc. Adam) zi ubarmuati, zi giri ioh zi ruame [vgl. gula, vana gloria, avaritia, Beda zu Matth. 4,9] O 2,5,8. die sih neuuerent dero giri Npw 30,9 (Np cupiditatis); spez. als Habgier, Gewinnsucht: giri [Vok.-Übers. zu: audi igitur quae sit virtus animae, et quam maximum ei conferat] lucrum [Ben. v. Aniane, PL 103,686] AJPh. 55,234, vielleicht auch smah kiri turpis lucrum Gl 4,22,65. 2) (begehrliches) Streben nach etw.: sineru giri [(mens nostra) in] ambitione sua [habebat frenum timoris, Greg., Hom. I,5 p. 1453] Gl 2,741,26. helde min ora unde min herza ze dinen urchunden nals ze giri inclina cor meum in testimonia tua . et non in avaritiam Npw 118 E,36; m. Gen.: (Herodes) dher in ghirin dhes riihhes dhurahsnuoh dhes chiuualdi qui per ambitionem regni inrepserat potestatem I 35,1. diu giri disere uuerlte ist uppicheit Npw 118 E,37 (Np huius mundi cupiditas).
Komp. kelagirî, uualugirî.