Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
girî(n) st. f.
girî ( n ) st. f. , mhd. gir, nhd. gier; as. giri. — Graff IV,227. kiri: nom. sg. Gl 2,58,23 ( 2 Hss. ). 4,22,65 ( Jc ). 316,26 (k- vielleicht aus g- radiert ). — giri: nom. sg. AJPh. 55,234 ( Basel F. III. 15 c, 8. Jh.; zwischen i u. r ein e getilgt ). Npw 118 E,37, wohl auch Mayer, Griffelgl. S. 101,481; gen. sg. Npw 30,9; dat. sg. Gl 1,747,42 ( M ). 2,614,15. 741,26. O 2,5,8. Npw 118 E,36; ghirin: dass. I 35,1. 1) Begehren von, nach, Wünschen von etw.: a) giri [( agnovimus ) nec illorum ] desideriis [ annui, Hrab., Poenit. p. 1 423 ] Mayer, Griffelgl. S. 101,481; b) als heißes Verlangen nac…