Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
gevellec adj.
ge-vellec , ge-vellic adj. BMZ angemessen, passlich Er. Trist. Barl. Myst. aptus Dfg. 43 b . eben und g. Mgb. 186,8. gevellige antwurt Wack. pr. 6,21. sô diuhte mich gevellic unde mügelich Troj. 28, mit dat. Greg. Trist. ; gefallend, gefällig, angenehm mit dat. Diocl. Nicl. v. Weyl. der wirt sol gefellig sîn den bûmaistern und dem edelman Mz. 1,527 s. 449 ( 1410 ); mit wolgefallen, gerne Chr. 2. 164,4 ;