Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
getraht stf.
1. getregede. die edelen getraht = daʒ korn vaterunser 30,37.
2. holzwerk welches zum ausfüllen der festungsgräben dient. vgl. traht 2. — si gesâgen daʒ here dar zû fûren vile grôʒe gedraht. ê dan siʒ worfen in die graht — die gedraht si branden En. 6815. 6822. vgl. 188, 25. 35 E.