Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gesihte mhd. st. n.
mhd. st. n., nhd. gesicht; mnd. mnl. gesichte.
ge-sihte: nom. sg. Hbr. I,123,116 (SH A, Erl. 396, 13. Jh.).
Gesichtssinn: gesihte visus quod sit vivacior ceteris sensibus, sive quod vicinior sit cerebro, unde omnia manant [Hbr. I,123,116] (6 Hss. gisiuni, 1 Hs. gisiht).
Vgl. gisiht.