Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gesihte mhd. st. n.
ge- sihte mhd. st. n. , nhd. gesicht; mnd. mnl. gesichte. ge-sihte: nom. sg. Hbr. I,123,116 ( SH A, Erl. 396, 13. Jh. ). Gesichtssinn: gesihte visus quod sit vivacior ceteris sensibus, sive quod vicinior sit cerebro, unde omnia manant [ Hbr. I,123,116 ] ( 6 Hss. gisiuni, 1 Hs. gisiht). Vgl. gisiht.