Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gerôt st. m.
gerôt st. m. gerot: nom. sg. Mayer, Griffelgl. S. 43,119 ( Vat. Ottob. lat. 3 295, 9. Jh. ). Begehren, Verlangen: gidagor gerot [( escae ) in quibus est ] avidior appetitus [ Halitg., De vitiis p. 556 C ].