Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gegenga ae. sw. m.
ae. sw. m., vgl. Bosw.-T., Suppl. S. 333.
Verschreibung: g-genta: nom. sg. Gl 2,597,4 (Leiden, Voss. lat. 4° 69, 9. Jh., vgl. dazu Michiels S. 32,3).
der Mitgehende, Begleiter: ggenga [senes igitur cum duobus solis] pedissequis (conviator) [noctu ad insulam deducuntur, Ruf., Hist. eccl. XI,4 p. 1 007] (zum Lemma vgl. Wr.-W. 1,213,14).]