Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gazza sw. (?) f.
gazza sw. ( ? ) f. , mhd. gazze, nhd. gasse; an. gata; got. gatwo; vgl. mnd. gāte, gatze, gasse. — Graff IV,105. 280. gazz-: nom. sg. -a Gl 3,294,4 ( SH d ); dat. pl. -on Np 54,12. W 48,4 ( BCK ); -un Gl 1,568,27 ( M ); -in ebda. ( M, 3 Hss. ); -an W A 48,4; gazun: dass. Gl 1, 568,26 ( M, 5 Hss.; auch -vn). Verschrieben: zagun: dat. pl. Gl 1,568,28 ( M ). Gasse: gazun [ noli circumspicere in ] vicis [ civitatis , nec oberraveris in plateis illius, Eccli. 9,7 ] Gl 1, 568,26. gazza andromena 3,294,4 ( vgl. Mlat. Wb. 1,630 s. v. androna ). in iro gazzon negebrast uuuocherungo unde bisuuiches non …