Hauptquelle · Elsässisches Wb.
früej
früej [frìaj O.; frìəj Mütt. Bf. Geisp. ; frìj Str. Betschd. ; fréj M. ; frêj K. ; frìèj Z. ] Adj. und Adv. früh. Wer wit will ge hn , muess fr. ufste hn Geberschw. Wer im Höumachet nit găw e lt Un d in d e r Ërne nit zăw e lt Un d im Herbst nit fr. ufste n t, Der kann lueje n wi e ’s ih m im Winter ge h t Z. , ähnl. s. gable n . Bis dër kummt, is t fr. vorüwer un d spot do Bf. I h r sin d fr. dene n Morje n Gruss in der Morgenfrühe U. Früeje r Donner, spote r Hunger Hi. Dü. Früejer het m e r nit so gle h rt g e red e t wie hütiges Tajs [hetikəstâjs] Co. — Weit vorgeschritten in der natürliche…