Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
forster m.
forster , förster , m. saltuarius, ahd. forstâri, mhd. vorstære, mlat. forestarius Ducange 3, 354 a . b , was sich mit foresterius advena, extraneus, 3, 355 b , it. forestiere mischt: zeinem forstære kür ich ungërne sine hant, sît dër walt sô vor im verswant. Wh. 389, 28 ; Eppe dër forstære gienc eines tages in dën walt, dër im manegen pfennic galt und wolte spëhen und besëhen, ob dâ iht schaden wær beschëhen, daʒ im gült ein täglich pfant. ër truoc ein ax in sîner hant niu sliffen unde guot. LS. 1, 279 ; waʒ müget ir gedröuwen mir? ich weiʒ ouch wol dër mære, ir sît niht forstære, wavon ist s…