Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
*formida f.
1. * formida (-meda), -ae f. (cf. theod. vet. inf. vörmêde; v. Mittelniederdt. Handwb. I. p. 878) de tributo quodam i. q. conductio – Abgabe, Pacht, ‘Vormiete’ (de re v. Waitz, Verf.-Gesch. V. p. 307. adn. 5) : MLW Registr. abb. Werd. 3,6 p. 96,3 (s. X. ex. /XI. in. ) post quintum ... annum in sexto terrę tocius erit redemptio, sicut inveniri potest in placito nuntii abbatis et monasterii; quod vocatur -a formida ( item 7,18 p. 241,18 -eda) formeda . ibid. al. Fiedler