Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
for(h)a sw. f.
sw. f.; mnd. vōre, mnl. vore.
foren: acc. pl. Gl 2,615,32 (Pommersf. 2671, 12. Jh.); zum Verstummen des h nach r vgl. Franck, Afrk. Gr. § 110,3.
(Weg-)Furche, (Wagen-)Spur: [aurea flammigeris evectus in astra quadrigis, qua levis aerios non exprimit orbita] sulcos [Sed., Carm. pasch. I,180].
Vgl. furh.