Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
fol(la)frummen sw. v.
sw. v.; vgl. ae. fullfremman.
folle-frummen: inf. Np 118 Epil. (544,22); volle-vrumen: dass. Np X 118 Epil. (S. IX,10); fol-frumen: dass. Npw 118 De ps. gr. 1.
etw. vollbringen: daz er daz uuerch follefrummen selbo solti.
Abl. ? follafrumîg.