Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
firmerren sw. v.
sw. v., mhd. vermerren (vgl. Findebuch S. 416); as. farmerrian, mnl. vermerren. — Graff II,830.
far-marrit: part. prt. Gl 1,174,38 (Pa); -marter: nom. sg. m. 586,11 (Rb).
fer-merret: part. prt. Npw 10,4; -meret: dass. Np 10,4.
Unsicher, ob hierher: far-mero: 1. sg.? Gl 3,8,24 (Voc.; zur Endg. vgl. Braune, Ahd. Gr.15 § 305 Anm. 1). — Ver- stümmelt: far-.a..e.: part. prt.? Glaser, Griffelgl. S. 188,113 (clm 6300, Gll. 8. oder 9. Jh.; lat. inf.; -a- unsicher, vielleicht auch als ti zu lesen, dann Beleg wohl nicht hierher). 1) aufhalten, hemmen: farmarter [an non in iracundia eius] impeditus [est sol, et una dies facta est quasi duo? Eccli. 46,5] Gl 1,586,11. 2) beschädigen, verderben: sie habent dine scripturas falsis interpretationibus (scrifte mit lukken antfristungon) fermeret [vgl. cum interpretationibus falsis scripturas sanctas lacerare moliuntur, Cass.] NpNpw 10,4; im Part. Praet.: verdorben, nutzlos: farmarrit ânu fruma irritum sine affectum (l. eff-) Gl 1,174,38 (firmerrida KRa, selbfirlâzan RX). 3) unsicher: farmero co.u.. Gl 3,8,24 (Henning, QF 3,76 konjiz. corumpo, vgl. auch Graff II,840). farmarret (?) [cum praedicationem suam cerneret audientium difficultate] praepediri [Greg., Mor. in Job 4,4, PL 75,636B] Glaser, Griffelgl. S. 188,113 (vgl. Glaser z. St.).
Abl. firmerrida; vgl. unfirmerrit.