Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
firebben sw. v.
sw. v., nhd. verebben; mnl. verebben (in anderer Bed.); vgl. mhd. eppen; mnd. mnl. ebben; ae. ebbian. — Graff I, 74 s. v. ebba.
fir-ebbita: 3. sg. prt. Gl 1,495,1 = Wa 78,11 (Carlsr. S. Petri, 10./11. Jh.).
nach heftigem Aufwallen sich beruhigen, vom Zorn: [postquam regis Assueri indignatio] deferbuerat (Hs. differbuerat) [Esth. 2,1].
Vgl. ebbunga.