Hauptquelle · Köbler Mhd. Wörterbuch
figūr st. F.
figūr , st. F. nhd. „Figur“, Gestalt, Symbol, Gleichnis, Bedeutung, Ding Hw.: s. figure Q.: RWchr, HvNst, KvHelmsd, Minneb, MinnerII, JvFrst1, Tauler, Teichn, KvMSph, KvMSel (FB figûre), Eheb, Frl, GrAlex, HvM, Lanc, Marner, Neidh, Tund (um 1190), Vintl, WvÖst I.: Lw. lat. figūra E.: s. lat. figūra, F., Bildung, Gestalt, Figur; vgl. idg. *dʰeig̑ʰ-, V., kneten, formen, mauern, Pokorny 244 W.: nhd. Figur, F., Figur, DW 3, 1629, DW2 9, 475 L.: Lexer 288b, LexerHW 3, 346 (figûre/figûr), FB 429 (figûre), MHDBDB (figûra)