Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
fartman st. m.
st. m.; an. ferðamaðr. — Graff II,741.
fart-man: nom. pl. Gl 4,164,52 (Sal. c); uart-: nom. sg. 2,642,78 (clm 18059, 11. Jh.).
Wanderer, Reisender: uartman [ceu ... sicco terram spuit ore] viator [aridus, Verg., G. IV,97] Gl 2,642,78. fartman veredarii 4,164,52.