Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
faloloc adj.
adj.; z. Bildung vgl. ae. hwít-, líg-, wundenloc. — Graff II,127.
fala-loh: Grdf. Gl 2,457,70 (Paris, Nouv. acqu. lat. 241, clm 14 395, beide 11. Jh.; verschrieben aus -lo ?).
blondlockig: [armiger e cuneo puerorum] flavicomantum [purpurei custos lateris deprenditur unus, Prud., Apoth. 495].
Vgl. falofahs.