Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
ertouben sw. V.
ertouben , sw. V.
- nhd.
- betäuben, taub machen, gehörlos machen, vernichten, enden, aufhören, benommen machen, bezwingen, verderben, töten
- Q.:
- KvHelmsd, MinnerII, Pilgerf (FB ertouben), Boner, JJud (1130/1150), PassI/II, PassIII, RhMl, WvT
- E.:
- s. ahd. irtouben* 2, sw. V. (1a), betäuben; s. ir; s. germ. *daubjan?, sw. V., abstumpfen; idg. *dʰeubʰ-, V., Adj., stieben, rauchen, verdunkelt, Pokorny 263; vgl. idg. *dʰeu- (4), *dʰeu̯ə-, *dʰeu̯h₂-, *dʰuh₂-, V., Sb., stieben, wirbeln, wehen, stinken, schütteln, Dampf (M.) (1), Hauch, Rauch, Pokorny 261
- W.:
- nhd. ertauben, ertäuben, sw. V., ertauben, betäuben, erzürnen, DW 3, 1029, DW2 8, 2237
- L.:
- Lexer 49c (ertouben), Hennig (ertouben), MWB 1, 2117 (ertouben), LexerHW 1, 684 (ertouben), Benecke/Müller/Zarncke III, 62a (ertoube)