Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
endiluz st. m.
st. m.; vgl. Grimm, Dt. Gr. 3,399. — Graff I, 363 s. v. andi u. II, 322 s. v. antluzi.
endi-luz: nom. sg. Gl 1,338,6 (clm 19410 p. 38, 9. Jh.).
Stirn: scruntaner endiluz attrita frons [zu: omnis quippe domus Israel attrita fronte est, et duro corde, Ez. 3,7].