Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
ebanguot adj.
adj., mhd. ebenguot; ae. emngód; an. jafngóðr. — Graff IV, 159.
eben-guote: nom. pl. m. NpNpw 105,5.
gleich gut, von gleichem Wert (wie, m. Dat.): daz uuir in (den Erwählten) ebenguote uuordene . iro mendi sament in sehen.