lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

druos

ahd. bis mhd. · 5 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

MWB
Anchors
5 in 5 Wb.
Sprachstufen
2 von 16
Verweise rein
21
Verweise raus
10

Eintrag · Mittelhochdeutsches Wb. (MWB)

druos stF.

Bd. MWB 1 1388, Sp. 2
druos stF. sw. ClosChr . 1 ‘(krankhafte) Schwellung, Beule’
2 Einzelnes
   1 ‘(krankhafte) Schwellung, Beule’ di wurzeln gesoten in wine vertribet di bosen geswer, di bosen geswlst unde bosen druse Macer 22,6; so daz fiuer ist uon einer heidrus oder uon einer druse vnder den achseln. oder uon einen geswer an einer andern stat SalArz 68,27; dy heylet alle fistulen vnde alle drose OvBaierl 147,2; der dirte [erg. siechtage ] sint klein druͦsen ClosChr 117,21    2 Einzelnes: – ‘Rachenmandel’ glans vel tollis: druͦs SummHeinr 2:6,110; glandula: druͦs GlHvB 392,53. – ‘Eichel’ glans fructus quercus, cibus porcorum id est eichila vel druͦs SummHeinr 2:318,135

MWB 1 1388,2; Bearbeiter: Diehl

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    druos

    Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA) · +1 Parallelbeleg

    druosAWB f. i-St., in Gl. seit dem 8. Jh. (Abro- gans): ‚Drüse, Geschwulst, Eichel, glandula, glans‘ 〈Pa drosi, K dhroas…

  2. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    DRUOSstswf.

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +2 Parallelbelege

    DRUOS , DRUOSE ( ahd. druos, druosi Graff 5,263. Gr. 1,416. 462 ) stswf. drüse. glans, glandula sumerl. 27,7. 9,21. der …

Verweisungsnetz

25 Knoten, 27 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 3 Wurzel 1 Kompositum 19 Sackgasse 2

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit druos

18 Bildungen · 12 Erstglied · 5 Zweitglied · 1 Ableitungen

druos‑ als Erstglied (12 von 12)

druosensac

KöblerMhd

druos·en·sac

druosensac , st. M. nhd. Drüsensack Q.: Lanc (1240-1250) E.: s. druos, sac W.: nhd. Drüsensack, M., Drüsensack, DW 2, 1462 L.: MHDBDB (druos…

druosilî(n)

EWA

druosilî(n)AWB n. a-St. (Dimin.bildung), nur in Gl.: ‚Drüse, Mandel im Halse, glandula, ton- silla‘. S. druos, -ilîn. – Splett, Ahd. Wb. I, …

druosilī

KöblerAhd

druosilī , st. N. (a) Vw.: s. druosilīn

druosilīn

KöblerAhd

druosilīn , st. N. (a) nhd. „Drüslein“, Mandel, Drüse, Halsmandel, Wamme, Unterleib ne. tonsil, gland ÜG.: lat. glandula Gl, tonsilla Gl Q.:…

druoswurze

KöblerMhd

druos·wurze

druoswurze , sw. F., st. F. nhd. Knoten-Braunwurz, Schwarzer Nachtschatten ÜG.: lat. maura Gl, millemorbia Gl, morella Gl Q.: Gl, Macer (13.…

druos als Zweitglied (5 von 5)

hageldruos

KöblerMhd

hagel·druos

hageldruos , st. F. nhd. Keimdrüse, Hode ÜG.: lat. inguen SH Hw.: s. hegedruos* Q.: SH (12. Jh.) E.: s. hegedruos* W.: nhd. DW- L.: MWB 2, 1…

hegadruos

EWA

hegadruosAWB, hegidruosAWB f. i-St. (auch hegidruosa-druosaAWB f. ō-St.), in Gl. ab dem Ende des 8./Anfang des 9. Jh.s: ‚männliche Keimdrü- …

hegedruos

KöblerMhd

hege·druos

hegedruos , st. F., sw. F. nhd. Hode, Hoden, Schamteil, Geschwulst an den Schamteilen ÜG.: lat. inguen SH Hw.: s. hageldruos; vgl. mnd. hēge…

hegidruos

EWA

hegadruosAWB, hegidruosAWB f. i-St. (auch hegidruosa-druosaAWB f. ō-St.), in Gl. ab dem Ende des 8./Anfang des 9. Jh.s: ‚männliche Keimdrü- …

zitdruos

KöblerAhd

zit·druos

zitdruos , st. F. (i) nhd. Räude, Krätze (F.) (2) ne. scab (N.) ÜG.: lat. impetigo Gl, petigo Gl Q.: Gl (10. Jh.) I.: lat. beeinflusst? E.: …

Ableitungen von druos (1 von 1)

druose

KöblerMhd

druose , st. F. Vw.: s. druos