Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
diptam mhd. st. m.
mhd. st. m., nhd. diptam; mnd. diptam; vgl. mnl. diptane; aus mlat. diptamnus (vgl. Diefb., Gl. 180 a, Hegi V,1,74).
tiptā (Vat. Pal. 1259, 13. Jh.), diptam (Wien 2524, 13. Jh.): nom. sg. Gl 3,540,40.
der (Weiße) Diptam, Diptamnus (alba) L.: diptamus.
Vgl. Fischer, Pfl. 267, Fischer-Benzon S. 68, Hegi V,1,74 ff., Marzell, Wb. 2,122 ff.
Vgl. dictam mhd., dit(t)ammo, dictamma mhd. [Götz]