Eintrag · Mittelhochdeutsches Wb. (MWB)
dachtrouf
2 ‘Dachtraufe, Dachrinne’
1 ‘das vom Hausdach herabtropfende Regenwasser’ bi dem ersten so ist gedinget, daz daz tachtrouph von der selben bruͦder kilchun alles iͤmer me uff sin hus vnd uffen diͤ selbun hofstat vallen sol [...]. im ist ouch virloubet, daz selbe thachtrouph ab ze laiten den weg der ir baider gemain ist UrkÜberl 426 (a. 1308); der wochen tage gênt ûf in / sam die dachtroufen Helbl 1,113 2 ‘Dachtraufe, Dachrinne’ compluvium: dachtrouf SummHeinr 1:267,252; conpluvium, stillicidium: dachtroͮf ebd. 2:228,293; so sol si einen ewigen steinin nôch [Röhre] dar legen [...], der ôch iewer [= ieweder ] tâchtroͮf enphahe UrkCorp (WMU) N 260,13; wer [...] einen nuwen dachtrouff [...] leyten wil gegen sinem nochgeburen UrkStraßb 4,2:149,18 (a. 1322 kopial). – rechtssprachl. für den Hausfriedensbereich (vgl. HRG 1,2022ff.): wan so verre wil ieman win verchouffen, der sol in geben mit dem eimer uzerhalb dem tachtrouffe RbBasel 11,7
MWB 1 1177,37; Bearbeiter: Tao