Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
consolator m.
consolator , -oris m. script. : -sul-: l. 30. adde Ekkeb. Hersf. Heimer. 10 p. 602,6. -tur: Vita Wandr. 7 (MGMer. V p. 16,11). usu attrib. : l. 36. 1 dator solacii — Tröster: Arbeo Emm. 2 defensor viduarum , gementium -r consolator ( Vita Emm. 2 p. 28,24). Trad. Frising . 278 a Attonis episcopi, -is consolatoris et adiutoris mei. Consuet. Trev. 16 (Corp. Consuet. Monast. VII/3. 1984. p. 279,22) ad eum (praevaricatorem) -es consolatores dirigere. Albert. M. miss. 1,1,7 imperfectio -um consolatorum , qui ... ad consolandum populum mittebantur . al. 2 adiutor, protector — Helfer, Beschützer : a i…