consolatorius

consolatorius, -a, -um. MLWscript.: cun-: MLWl. 45. -tur-: MLWGloss. I 225,4 St.-S. 1 solacium praebens, solacii plenus — tröstlich, Trost-: MLWLiber diurn. 106^tit. epistola -aconsolatoria (MLWRud. Fuld. mirac. 15 p. 341,3). MLWBonif. epist. 94 p. 214,22 hortatorias et -asconsolatorias ... litteras ad te transmitto (MLWGesta Halb. p. 114,28. MLWal.). MLWAgnell. lib. pont. 99 p. 343,7 cun-acunsolatoria verba (MLWWett. Gall. 17. MLWal.). MLWNotker. Balb. gest. 2,6 p. 57,15 -isconsolatoriis allocutionibus animare. MLWEpist. Hann. 99 condoluissem quam plurimum, nisi illud et mihi et vobis -umconsolatorium attendissem, quod MLWeqs. MLWLudolf. summ. 2,4 conclusionum ... alia minatoria, alia -aconsolatoria ...; -aconsolatoria est, que habet aliquid consolacionis in se ad illum, cui scribitur. MLWal. v. et p. 268,17. 2 adiuvans, confirmationem praebens — hilfreich, stärkend: a in univ.: MLWEpist. Teg. I 7 fluctuationes ... aliquo -oconsolatorio stabilimine sedare. I 14 -amconsolatoriam paternitatis vestrę clementiam ... habebamus. b salutaris — heilbringend, heilsam: MLWAbsal. serm. 23 p. 139^c Christi sanguis ... lapsus in terram -usconsolatorius et subsidialis est. MLWAlbert. M. summ. theol. I 15,62 p. 638^b,14 propter hoc poena -aconsolatoria dicitur.