lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

cavilla

nur lat. · 2 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Alle 2 Wörterbücher
Anchors
2 in 2 Wb.
Sprachstufen
1 von 16
Verweise rein
0
Verweise raus
0

Hauptquelle · Lex. musicum Latinum

cavilla

Bd. 1, Sp. 456

cavilla -ae f. ( ital. caviglia francogall. cheville) Anhängestift oder Wirbel (eines Saiteninstruments) — hitch pin or tuning pin (of a stringed instrument) [s.XIII] LmL Mus. man. 26, 8: singulae lineae suas habent claves, ut visa clave possint illico vicinae litterae tam superiores quam inferiores agnosci. Hinc est, quod claves non in spatiis ponuntur, sed in regulis, instar cavillarum citharae vel alicuius instrumenti musici, quae cordas sibi firmiter innexas cogente plectro laxant vel tendunt, ne per spatii latitudinem velut aere vacuo valeant oberrare. [s.XV] LmL Georg. Ans. 2, 122: Igitu…

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. Latein
    cavilla

    Lex. musicum Latinum · +1 Parallelbeleg

    cavilla -ae f. ( ital. caviglia francogall. cheville) Anhängestift oder Wirbel (eines Saiteninstruments) — hitch pin or …

Verweisungsnetz

2 Knoten, 0 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Sackgasse 2

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit cavilla

9 Bildungen · 9 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen

cavilla‑ als Erstglied (9 von 9)

cavillant

DWB

cavillant , m. vituperatio, verweis: wenn wir uns selber capitleten und uns unser cavillantes lesent ( läsen ) selber. Keisersb. post. 3, 67…

cavillanter

MLW

cavilla·n·ter

adv. * cavillanter . ludibriose — höhnisch : Rod. Glab. hist. 4,19 -r cavillanter cachinnum emisit. Prinz

cavillaris

MLW

cavilla·ris

* cavillaris , -e . argutus — spitzfindig : Carm. var. Walther 1,100,2 decet pares paribus consolaciari neque -bus cavillaribus linguis disp…

cavillatio

MLW

cavilla·tio

cavillatio (-cio) , -onis f. script. : cabi-: l. 61. -vell-: l. 54. -ila-: l. 51. 1 ludibrium, irrisio — Spott, Hohn ( cf. Gloss. I 69,12 St…

Cavillation

Herder

Cavillation , aus dem lat., Neckerei, Spott, verfängliche Frage; cavillös , spitzfindig.

cavillator

MLW

cavilla·tor

cavillator , -oris m. 1 homo sagax vel argute iudicans — scharfsinniger, spitzfindiger Beurteiler : Rather. epist. 11 p. 60,1 prae reus -bus…

cavillatorie

MLW

adv. * cavillatorie . 1 ludibriose — höhnisch : Lamb. Ard. hist. 30 -e cavillatorie Andrensibus insultare. 2 argute — spitzfindig : Ekkeh. U…

cavillatorius

MLW

cavillator·ius

cavillatorius , -a, -um . argutus, sophisticus — spitzfindig , sophistisch : Bernh. Const. can. 36 p. 506,4 -as cavillatorias dictiones, in …

cavillatus

MLW

cavilla·tus

adi. cavillatus , -a, -um . frustratus — betrogen (um) : Metell. Quir. 48,12 furti -us cavillatus lucro.