lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

büege

nur mhd. · 3 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

BMZ
Anchors
3 in 3 Wb.
Sprachstufen
1 von 16
Verweise rein
2
Verweise raus
2

Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)

büege stn.

Bd. 1, Sp. 180a
büege stn.
10 Zeichen · 1 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    büegestn.

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +2 Parallelbelege

    büege stn.

Verweisungsnetz

3 Knoten, 2 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Sackgasse 3

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit bueege

20 Bildungen · 18 Erstglied · 0 Zweitglied · 2 Ableitungen

Zerlegung von bueege 2 Komponenten

bu+ege

bueege setzt sich aus 2 eigenständigen Lemmata zusammen. Die Klammerung zeigt die Hierarchie der Komposition; Klick auf einen Bestandteil öffnet seine Etymologie.

bueege‑ als Erstglied (18 von 18)

Büegelbred

WWB

buegel·bred

Büegel-bred n. ⟨ -brett ( Tek Me , Hal Bh , Bek Al ), -breät ( Dor Schleef Wl), -brięt Wal Ro ⟩ Bügelbrett ( Tek Me , Hal Bh , Bek Al , Dor …

Büegeldiᵉkene

WWB

Büegel-diᵉkene f. Büᵉgeldiᵉke Bügeldecke ( Dor Wl).

büᵉgelen

WWB

bueege·len

büᵉgelen sw. V. ⟨ überwiegend › büᵉgeln ‹ (häufig „ bürgeln “ geschrieben); aber: „ bügeln “ ( Asd De Dü Hk Ln Rb St Su Vr Wc , Klo Bu Ed El…

büegelîn

LexerN

bueege·lin

büegelîn stn. dem. zu buoc Rennaus 594. vgl. Schm. Fr. 1,218.

Büegelīsern

WWB

buegel·isern

Büegel-īsern n. ⟨ › -īsern ‹ ( Dor Wl ), › -īser ‹ ( Rek Bo ), sonst › -īsen ‹ ⟩ Büögeluisen Bügeleisen ( Hal Bh || Tek Me , Min Ha Kb , Osn…

Büegelklots

WWB

Büegel-klots m. Büggelkloss „Bügelklotz“ Wal Ro .

Büᵉgelkoªrf

WWB

Büᵉgel-koªrf m. ⟨ -koªrf ; Bukkel- ( Ben Ap Em) ⟩ Korb (Frbg.) ( Asd Be Bo Br Ni Nr Nh Rh Wl , Mep Em Ha Tw , Die Le Ma Wb Wf Wh , Ben Ap Bi…

büᵉgellō²s

WWB

buegel·los

büᵉgel-lō²s Adj. bügellaus vom ungeschickten Reiter, wenn er den Steigbügel verliert ( Osn Klön ).

Büᵉgelrē¹me

WWB

buegel·reme

Büᵉgel-rē¹me m. ⟨ -rē¹m ( Tek Re , Mün Wb ), sonst -rē¹me(n) ; wohl hd. -rīm ( Bie Nd) ⟩ Steigriemen ( Tek Re , Osn Klön, Mün Hi Wb , Bie Nd…

Büᵉgelsāge

WWB

buegel·sage

Büᵉgel-sāge f. ⟨ -sāge ( Lin Pl , Dor Wl ), „ -sene “ ( Alt Am) ⟩ Bügelsäge.

Büᵉgelseißen

WWB

Büᵉgel-seißen f. Büelseiße Sense mit kurzem Stiel, um Gras und Getreide zu mähen (Frbg.) ( Lst Dr ).

Büᵉgelske

WWB

Büᵉgelske f. Büegelske Büglerin ( Bek Al).

Ableitungen von bueege (2 von 2)

erbüege

BMZ

erbüege swv. ir arme ûʒ dem geleiche und ûʒ den achseln slichen; wan si wârn erbuoget Mart. 177. vgl. Oberl. 336.

verbüege

BMZ

verbüege swv. mache buglahm. daʒ ors wirt verbüeget wird buglahm frauend. 86,6. der ors er vil verpüeget Suochenw. 28,191. sunder tât maht l…