Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
brôtbeckerin st. f.
st. f., mhd. brôtbeckerin, nhd. brotbäckerin. — Graff III, 24.
brot-beiccerin: acc. pl.? Gl 1,393,17/18 (Stuttg. theol. et phil. 218, 12. Jh.; lat. acc. pl.; zum möglichen Eindringen der Kurzform des Nom. Sing. in den Akk. Plur. vgl. Braune-Mitzka, Ahd. Gr.11 § 211 Anm. 1, zu -ei- für -e- ebda. § 26 Anm. 4).
Brotbäckerin: [filias ... vestras faciet (ein König) sibi ... focarias, et] panificas (quae panem faciunt) [1. Reg. 8,13].