brevis

brevis -e et brevis -is f. I. kurz, klein, Kürze II. Notenwert der Mensuralnotation — I. short, small, a short (syllable or note) II. note value in mensural notation I kurz, klein, Kürze — short, small, a short (syllable or note) A auf die metrische Länge von Silben bezogen — with reference to the length of a syllable [s.III] LmLFragm. Cens. 11, 3: Tempus est syllabae spatium, huius elementum brevis syllaba. [s.IV] LmLAugust. 2, 3, 3: Non absurde igitur hoc in tempore quasi minimum spatii, quod brevis obtinet syllaba, unum tempus veteres vocaverunt ... Sequitur ... si spatium, quod brevis occupat, recte unum tempus vocatur; spatium item, quod longa occupat, recte duo tempora nominari. LmLAugust. 2, 4, 4: unum tempus brevis syllabae ad duo tempora longae syllabae. LmLAugust. 2, 4, 5: syllaba omnis aut brevis aut longa. LmLAugust. 5, 10, 21: Nam credo tibi manifestum esse longis syllabis, nisi breves interponantur, obtundi quodam modo spatia sonorum; item nisi brevibus longae, nimis concisa et quasi tremula fieri. al. [s.V] LmLMart. Cap. 9, 981. al. [s.VI] LmLCassiod. inst. 2, 5, []10: Scripsit etiam et pater Augustinus de musica sex libros, in quibus humanam vocem rithmicos sonos et armoniam modulabilem in longis syllabis atque brevibus naturaliter habere posse monstravit. Censorinus quoque de accentibus, qui voci nostrae valde necessarii sunt, suptiliter disputavit, quos pertinere dicit ad musicam disciplinam. [s.VII] LmLIsid. etym. 1, 16, 2: Ideo autem syllabae longae brevesque dicuntur, quia per varias vocum moras aut dupla aut simpla spatia temporis habere videntur. al. [s.IX] LmLRemig. Aut. 520, 14: prima syllaba longum tempus habet, ultima breve. al. LmLAurelian. 19, 78: „Dixit pater familias“; quamvis illud ‚pa-‘ natura brevis sit, tamen nisi celsiori incoetur accentu, absurditatem parit. LmLScol. ench. 1, 386: Ut attendatur, ubi productioribus, ubi brevioribus morulis utendum sit, quatinus uti, quae sillabae breves quaeque sint longae, attenditur (inde LmLQuaest. mus. 1, 22 p. 60). al. [s.X] LmLCant. Quid est cant. p. 482: Ortus quoque suus atque compositio (sc. cantus) ex accentibus toni vel ex pedibus syllabarum ostenditur. Ex accentibus vero toni demonstratur in acuto et gravi et circumflexo. Ex pedibus denique syllabarum ostenditur in brevi et longa (inde LmLIoh. Cicon. mus. 2, 30 p. 298, 17). LmLGloss. Aug. 3, 43: non secundum grammaticam, sed secundum solam musicam rithmum vocari <liceat>, hoc est, non secundum peritiam longarum et brevium syllabarum, quod ad grammaticam pertinet, sed secundum solum exemplum, quod ad musicam pertinere non dubium est. LmLGuido micr. 15, 49: Item ut in unum terminentur partes et distinctiones neumarum atque verborum nec tenor longus in quibusdam brevibus syllabis aut brevis in longis obscoenitatem paret (inde LmLAnon. Pannain p. 114. LmLMetrol. 80 p. 88). LmLPs.-Guido epil. p. 38a: Tenor autem est mora uniuscuiusque vocis, quem ut tempus grammatici in syllabis brevibus et longioribus superscribunt. [s.XIII] LmLAnon. Lovan. p. 491a-b. LmLMetrol. 65 p. 86: Non autem parva similitudo est metris et cantibus, cum et neumae loco sint pedum et distinctiones loco sint versuum, utpote ista neuma dactilico, illa vero spondaico, alia iambico more decurrit, et distinctionem nunc tetrametram, nunc pentametram, alias quasi hexametram cernas, et multa alia ad hunc modum. Dactilus unam habet longam et duas breves sequentes hoc modo: . ... Licet enim longas et breves nominemus, non sic tenentur in plana musica sicut et in organo, sed omnes notae praeter pausationes aequaliter cantentur; ad nil enim deserviunt nisi tantum ad ornamentum. al. LmLHier. Mor. 24 p. 176, 11: omnes syllabae, praecipue dictiones monosyllabae, sive sint longae sive breves, sive etiam indifferentes. LmLPs.-Thomas Aqu. II p. 30. LmLTrad. Franc. I p. 32: requiritur bona cadentia dictaminum cum discantu ita, quod longae figurae longis syllabis, breves brevibus nobiliter adaptentur (inde LmLFr. Gafur. extr. 10, 1, 6). LmLWalt. Odingt. 4, 1, 8: pro syllaba breve superpono inferiorem partem circuli. LmLWalt. Odingt. 4, 1, 18: Dactylus vocatur, cum habet elevatio longam et depositio duas breves per resolutionem longae in breves. al. [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 1, 17, 2: Rythmica verborum respicit incursionem ... et si in dictionum syllabis temporis non attendat valorem, quoad breves et longas, quod ad musicam pertinet metricam, numerum tamen attendit syllabarum. LmLIac. Leod. spec. 6, 71, 6. al. LmLHeinr. Eger 5 p. 63. [s.XV] LmLOrig. et eff. 7, 1: Nomina notarum et pedum cantus aequeformis, scilicet plani. Longa, brevis, molossus, liquida, ypate et astropha, dactilus, tribracus eqs. LmLTrad. Holl. VI 6, 14. LmLLe Munerat moderat. 2. al. LmLLe Munerat tract. 7. al. LmLGuill. Pod. 5, 31. LmLFr. Gafur. pract. 1, 1: brevi vel producta syllaba. LmLFr. Gafur. pract. 2, 1: diversis pro temporis quantitate figuris poetae atque musici sano prosequentes iudicio omne vocis tempus breve longumve posuere; omnes (ed.: omnis) inde syllabas vel breves vel longas considerantes. Quare unius temporis mensuram []brevi syllabae ascripserunt, longae vero duorum temporum quantitatem. al. B auf die Zeitdauer eines Tones oder einer Pause bezogen — with reference to the temporal duration of a note or a rest [s.IV] LmLAugust. 1, 13, 28: de his brevibus intervallorum spatiis, quae in cantando saltandoque nos mulcent ... disseramus. [s.IX] LmLScol. ench. 1, 386: Ut attendatur, ubi productioribus, ubi brevioribus morulis utendum sit, quatinus uti, quae sillabae breves quaeque sint longae, attenditur (inde LmLQuaest. mus. 1, 22 p. 60). LmLScol. ench. 1, 392: Sic itaque numerose est canere, longis brevibusque sonis ratas morulas metiri, nec per loca protrahere vel contrahere magis quam oportet, sed infra scandendi legem vocem continere, ut possit melum ea finiri mora, qua coepit (inde LmLQuaest. mus. 1, 22 p. 60). al. LmLScol. ench. 1, 415: duplo mora longiore aut duplo breviore. LmLComm. br. 299: Inaequalitas ergo cantionis cantica sacra non viciet; non per momenta neuma quaelibet aut sonus indecenter protendatur aut contrahatur, non per incuriam in uno cantu verbi gratia responsorii vel ceterorum segnius quam prius protrahi incipiatur. Item brevia quaeque impendiosiora non sint, quam conveniat longis, nec longa inaequalitate lubrica festinantius labantur, quam conveniat brevibus. Verum omnia longa aequaliter longa, brevium sit par brevitas. al. [s.X-XI] LmLOrg. Paris. 38: Sane punctos ac virgulas ad distinctionem ponimus sonorum brevium ac longorum. LmLBerno prol. p. 77b: apta et concordabili brevium longorum sonorum copulatione componitur cantus (inde LmLQuaest. mus. 1, 22 p. 59). al. LmLGuido micr. 15, 10: aliae voces ab aliis morulam duplo longiorem vel duplo breviorem aut tremulam habeant (inde LmLAribo 29 p. 65. ad loc.: LmLAribo 35 p. 66: morula dupliciter est brevior, si taciturnitas inter duas simpla est ad aliam taciturnitatem inter duas voces. al. LmLComm. Guid. 19 p. 149: sicut in versu gradali „Adiuva nos Deus salutaris“, ‚Deus‘, cum sit morula, duplo longiorem se morulam ‚salutaris‘ habet post se, cum ipsa sit duplo brevior, quia ipsa non habet nisi duas voces repercussas, et ‚salutaris‘ quattuor, et hoc est dupla proportio. al.). LmLGuido micr. 15, 49: Item ut in unum terminentur partes et distinctiones neumarum atque verborum nec tenor longus in quibusdam brevibus syllabis aut brevis in longis obscoenitatem paret (inde LmLAnon. Pannain p. 114. LmLMetrol. 80 p. 88). LmLCompil. Casin. 2, 41 p. 400. [s.XI-XII] LmLQuaest. mus. 1, 22 p. 61: Item in alternando seu praecinendo et respondendo per eandem numerositatem non minus morae concordia servanda est quam sonorum. Morarum ergo concordia fit, si id, quod subiungendum est, aut aequali mora respondeat sive pro conpetenti causa duplo longiore aut duplo breviore. al. [s.XIII] LmLAnon. Lovan. p. 491a: Breves (sc. voces?) punctus, virga longas tendens notat unicus. LmLInst. patr. 12: Si morose cantamus, longior pausa fiat; si propere, brevior. LmLMus. man. 50, 24. LmLElias Sal. 21 p. 44b: corripienda quandoque longum habet accentum, et e converso quandoque producenda brevem habet accentum, maxime in scientia organizandi. LmLAnon. Emmeram. 1 p. 106, 23. al. LmLAnon. Couss. IV p. 82, 24: Est et sextum volumen de organo in duplo ut „Iudea et Ierusalem“ et „Constantes“, quod quidem numquam fit in triplo neque potest fieri propter quendam modum proprium, quem habet extraneum aliis, et quia longae sunt nimis longae et breves nimis breves. al. LmLWalt. Odingt. 5, 2, 2: Quoniam per predictas litteras longam vel brevem non potest signari, quod oporteret, quamquam cantus cum littera sibi aptet longas et breves, sicut monstrat pars praecedens, cantus sine littera his signis longas et breves non exprimeret. [s.XIV] LmLQuat. princ. 1, 6 p. 202b: Armonica est illa, quae consistit in numeris; et hoc dupliciter, una localis ... alia temporalis secundum proportionem longarum breviumque figurarum in quantitate discreta. LmLQuat. princ.[] 3, 55 p. 250a: Quamlibet etiam notam aequaliter pronuntiet, sive sit longum sive breve, ut motus omnium vocum uniformis fiat. al. LmLHeinr. Eger 5 p. 60: per breves notas revertentes statim bassius. al. LmLPs.-Theodon. pr. p. 31: Sex species motuum longitudinem et brevitatem sonorum secundum maius et minus in tempore canentium requiruntur, scilicet longus, longior, longissimus; brevis, brevior, brevissimus. al. LmLPetr. Talh. p. 20: praecipue in versibus et alleluia, quando dicuntur a duobus, quia ibi reperies, quae nota brevis fiunt sive longa. LmLAnon. Couss. XII 2, 7: dicitur brevis, quia brevior est maxima et longa. al. LmLAnon. Monac. 2, 7. LmLHerb. Tr. 2, 10 p. 60: brevissimam notulam, quae proferri posset, minimam vocaverunt. [s.XV] LmLTrad. Holl. VI 6, 15. Le munerat tract. 14. C auf den Tonabstand bezogen — with reference to distance between notes [s.V] LmLMart. Cap. 9, 930: Hemitonium dicitur, quod toni medium tenet; dieseon vero distantiae tres sunt. Nam prima brevior, quae tetartemoria nominatur. [s.IX] LmLMus. ench. 18, 1: brevi diastemate coartatur (sc. organum). LmLScol. ench. 1, 116: breviori intervallo sonus  tritus loco deuteri mensuratur. LmLHucbald. 7: Primus modus est, cum sibi duae voces brevissimi spatii divisione cohaerent, adeo ut vix discrimen inter eas sentiatur (inde LmLBerno prol. p. 64a. LmLIac. Leod. spec. 6, 34,3). LmLHucbald. 20: Semitonium vero est, cum sibi duae voces brevissimo valde iunguntur spatio (inde LmLAnon. Venet. II 8. LmLIoh. Cicon. mus. 1, 23 p. 104, 9). al. [s.XI] LmLBerno div. p. 18: ascensus eorum (sc. discipulorum i. e. plagalium)... fit brevior et descensus inferior. LmLGuido reg. 227: Spatiosis namque formis maximeque vacuis / raro utimur in cantu; breviores spatio / atque minus interruptas frequens usus approbat. LmLAribo 5 p. 25: Quod oppositio specierum ad similitudinem fiat metricorum pedum. Species prima diatesseron constat ut amphymacrus ex longa et brevi et longa, id est ex tono, semitonio, tono. Secunda species intensa ut bachius ex brevi et duabus longis (inde LmLQuaest. mus. 1, 21 p. 57. LmLIac. Leod. spec. 6, 31, 3-6). LmLAribo 48 p. 52: longum toni spacium breve semitonii praecedit (inde LmLComm. Guid. 45 p. 168). al. LmLOrg. Mediol. rhythm. 16. LmLPs.-Guido epil. p. 38a: si motus fuerit brevis, perparvus existat et tenor. LmLQuaest. mus. 1, 21 p. 56-58. [s.XII] LmLVers. Est planetarum 12: Iuppiter atque suum breve plangat limma canorum. [s.XIV] LmLIac. Leod. comp. 2, 6, 8: dicti cantus, si non ascendant ut authenti vel descendant ut plagales, sed quodam medio ferantur itinere, veluti sunt breves cantus, qui non ascendunt nisi ad quintam, vel ad plus ad sextam. LmLHerb. Tr. 2, 9 p. 57: Quod interstitium (sc. comma), quia brevissimum est, auribus quoque comprehensu difficillimum. ibid. al. LmLAnon. La Fage III p. 244. D auf Akzent-, Neumen- oder Notenzeichen bezogen — with reference to an accent, neume, or notational symbol [s.IX] LmLIoh. Scot. annot. 103, 6: tres species accentuum sunt gravis, acutus, circumflexus; duo temporis longus et brevis; duo aspirationis δασύς et ψιλός. [s.X] LmLCant. Quid est cant. p. 482: De accentibus toni oritur nota, quae dicitur neuma. Si ipsa simplex fuerit et brevis, facit unum punctum, si autem longa fuerit, erit producta. Sed hic punctus tribus modis ostenditur, in brevi et gravi et subposito (inde LmLIoh. Cicon. mus. 2, 30 p. 298, 18). LmLCant. Quid est cant. p. 483: Saepe veniunt in compositione ex brevi et longa, ut est „In his ergo diebus“, vel ex brevi et liquida, ut est „Circumdederunt me“. ... Nota, quae dicitur tremula, ex tribus gradibus componitur, id est ex duabus brevibus et acuto. ... Et illa, quae est triangulata, ex tribus brevibus constat (inde LmLIoh. Cicon. mus. 2, 30 p. 300, 3). [s.XI] LmLNeum. Prima p. 193: percussionalis brevis... percussionalis longa. LmLNeum. Accentus p. 195: Accentus []acutus. Accentus <gravis. Percussionalis> (om. ed.) brevis. Percussionalis longa. brevior ex errore ed. pro minor: LmLAnon. Kellner passim. LmLTrad. Holl. II 1 p. 39 (p. 430a). al. LmLMens. Ista autem 3 p. 155 (p. 469a). LmLProp. Prop. est duorum 5 p. 171 (p. 474b). al. LmLAnon. Couss. XII passim. LmLAdam Fuld. 3, 6. al. II Notenwert der Mensuralnotation — note value in mensural notation A ohne nähere Bestimmung — without further qualification [s.XIII] LmLIoh. Garl. mens. 1, 6: Maneries eius (sc. discantus) appellatur, quidquid mensuratione temporis, videlicet per longas vel per breves, concurrit. LmLIoh. Garl. mens. 2, 10: Figurarum simplicium quaedam dicuntur longae, quaedam breves (sim. LmLIoh. Garl. mens. append. 2, 4. inde LmLAnon. Couss. IV p. 43, 19). LmLIoh. Garl. mens. 11, 7: modus sumitur pro quantitate brevium vel longarum (inde LmLAnon. Emmeram. 5 p. 272, 1). al. LmLDisc. pos. vulg. p. 190, 32: Omnes autem notae discantus sunt mensurabiles per directam brevem et directam longam. al. LmLMens. Sciendum 16: Modus est mensuratio temporis per longas et breves (sim. LmLAnon. Couss. VII 1, 1). al. LmLAmerus 25, 1. al. LmLAnon. Couss. VII 1, 2: modus est, quicquid currit per debitam mensuram longarum notarum et brevium (sim. LmLLambertus p. 279a. LmLAnon. Emmeram. 2 p. 184, 27. LmLPetr. Palm. p. 517). al. LmLPs.-Dietr. p. 5. LmLLambertus p. 252a: harmonica est illa, que consistit in numeris dupliciter et mensuris: una localis secundum proportionem sonorum vocumque, alia temporalis secundum proportionem longarum breviumque figurarum. al. LmLAnon. Emmeram. pr. p. 70, 21: immensurabilis est illa (sc. musica), ubi non sunt longae vel breves vel aliqua quantitas temporum sub certo numero distributa. LmLAnon. Emmeram. 2 p. 234, 3: longarum et brevium hoquetatio. al. LmLFranco Col. 2, 1: Discantus est aliquorum diversorum cantuum consonantia, in qua illi diversi cantus per voces longas, breves vel semibreves proportionaliter adaequantur (inde LmLMarch. pom. 45, 1. LmLIac. Leod. spec. 7, 4, 6. LmLQuat. princ. 4, 2, 11 p. 278a. LmLIoh. Hanb. sum. 1 p. 182, 27. LmLAnon. Vratisl. p. 331a. LmLAnon. London. II 1, 1. LmLAnon. Monac. 1, 22). LmLFranco Col. 4, 4: Simplicium (sc. figurarum) tres sunt species, scilicet longa, brevis et semibrevis (inde Petr. Pic. 2, 3. LmLPs.-Petr. Cruc. P 1, 3. LmLIac. Leod. spec. 7, 21, 1). al. LmLPs.-Franco comp. 3, 2. LmLHier. Mor. 25 p. 180, 35: Notarum autem aliae longae, aliae breves. Longae, aliae longiores, aliae longissimae, breves vero aliae breviores, aliae brevissimae. LmLHier. Mor. 25 p. 184, 1: quod nulla nota brevis floriretur, sed solum notae singulariter mensuratae. al. LmLPetr. Pic. 5, 1. al. LmLPs.-Petr. Cruc. P 5, 2. al. LmLIoh. Balloce 4, 2. al. LmLTrad. Franc. I p. 32: requiritur bona cadentia dictaminum cum discantu ita, quod longae figurae longis syllabis, breves brevibus nobiliter adaptentur. al. LmLTrad. Franc. II 3, 1. al. LmLTrad. Franc. III 6, 3. al. LmLTrad. Franc. IV 4, 3. al. LmLTrad. Franc. V 66. al. LmLDisc. Sciendum 55. LmLMens. Notandum quod 1, 2. al. LmLAnon. Couss. IV p. 44, 19: Brevium materialium multiplex est modus. LmLAnon. Couss. IV p. 82, 23: Est et sextum volumen de organo in duplo ut „Iudea et Ierusalem“ et „Constantes“, quod quidem numquam fit in triplo neque potest fieri propter quendam modum proprium, quem habet extraneum aliis, et quia longae sunt nimis longae et breves nimis breves. LmLAnon. Couss. IV p. 84, 21: Secundus modus irregularis est brevis parva vel minima cum longa duplici vel nimis longa coniunctim ... Tertius irregularis est una longa nimia cum duabus longis tardis (irrespective breves dicuntur) et tertia mediocris ... Est et alius irregularis eiusdem maioris diversitatis sic: una longa nimia et tres coniunctim, ut supradictum est, et aliae tres, quarum duae primae nimiae breves et tertia mediocris vel nimia longa []... Sextus irregularis sic procedit: quatuor coniunctim et tres coniunctim et tres coniunctim etc., omnes breves mediocres, quamvis paenultima de quatuor sit nimia, et omnis paenultima trium simili modo sit nimia (cf. LmLReckow, Anonymus 4 pars 2 p. 23 sqq.). al. LmLMens. Notularum p. 82. al. LmLIoh. Groch. 200. LmLWalt. Odingt. 6, 5, 5: Eademque est ratio, cum breves vel longae longam vel brevem pausam praecedunt sicut longam vel brevem emissam. LmLWalt. Odingt. 6, 12, 3: notandum, quod brevis quaecumque sita ante longam, etsi discordet, non vituperatur. al. [s.XIV] LmLMarch. pom. 45, 6: illi diversi cantus adaequantur, proportionantur et mensurantur per voces longas, breves et semibreves et per notas scriptas etiam longas, breves et semibreves diversimode figuratas. LmLMarch. pom. 51, 2: modus est cognitio proportionis, quae consurgit ex notis brevibus et longis via mensurae mensurando scilicet ipsum tempus al. LmLMarch. comp. 10, 1. al. LmLPhil. Vitr. 16, 2. al. LmLPs.-Phil. lib. mus. p. 41a. al. LmLAnon. Michels 3, 5: Brevis imperfecta est brevis, ergo imperficit longam. al. LmLMens. Omnis nota in 1, 1. al. LmLMens. Omnis nota sic 3, 3. al. LmLTrad. Phil. I f. 62r G, 18: Dicto de longis, brevibus, ligaturis et pausis prout <in> veteri arte ordinantur et cognoscuntur, dicendum est de brevibus, semibrevibus et minimis, prout in nova arte et secundum modernos ordinantur et pronuntiantur. al. LmLAnon. Paris. I 5, 5. al. LmLTrad. Phil. II 3, 3: a brevibus tanquam a simplicioribus inchoabo. al. LmLAnon. Paris. II 4, tit.: De brevi. al. LmLIoh. Mur. not. 2, 5, 3: Remanet inquirendum de nominibus figurarum, quae notulae dicuntur. In primo gradu sic possumus nominare: triplex longa, duplex longa, simplex longa. In secundo insequendo nomina antiquorum: longa perfecta, longa imperfecta, brevis. ... Aliter ab aliis nominantur eadem sententia remanente omisso primo gradu, qui satis convenienter nominatur: longa, semilonga, brevis; <brevis>, semibrevis, minor; <minor>, semiminor minima; vel sic et convenienter: longa, longior, longissima, ... postea in secundo: <longa> perfecta, <longa> imperfecta, brevis; brevis, brevior, brevissima, id est parva; <parva>, minor, minima (inde LmLIac. Leod. spec. 7, 24, 13). al. LmLPs.-Mur. arg. p. 106b. al. LmLPetr. Dion. append. p. 164: Partes autem prolationis sunt sex, scilicet maxima, longa, brevis, semibrevis, minor et minima. al. LmLIoh. Mur. comp. 1, 2: Partes prolationis quot sunt? Quinque. Quae? Maxima, longa, brevis, semibrevis et minima (inde LmLIac. Leod. spec. 7, 23, 4. LmLIoh. Mur. lib. p. 46a). al. LmLRob. Handlo p. 104, 4: Petrus le Viser: Triplici vero more longe, semilonge, breves et semibreves in voce proferuntur, scilicet more longo, <more> mediocri et more lascivo. al. LmLIac. Leod. cons. 91. LmLIac. Leod. spec. 7, 17, 7: Quamvis autem antiqui cita mensuratione brevium in motetis communiter vel citissima in hoketis duplicibus usi sint, quandoque tamen ad morosam et mediam se extenderunt, etsi raro. al. LmLPetr. Palm. p. 519. al. LmLIoh. Mur. lib. p. 52b: inter pausas brevium. LmLIoh. Mur. lib. p. 58a: pro maxima sepe in diminutione ponitur longa, pro longa brevis, pro brevi semibrevis, pro semibrevi et minima (inde LmLProsd. exp. 91, 1. LmLUgol. Urb. 3, 10-1, 3). al. LmLAnon. Deodat. 2, 1. al. LmLMens. Primo punctus p. 35. al. LmLPs.-Mur. motet. p. 76b. al. LmLAnon. Barcin. I p. 18: Sciendum, quod subito et ex inproviso de facili non potest adverti perfectio huiusmodi notarum, sive sint breves, sive ligature, sive semibreves, sive pause. al. LmLTrad. Mur. II p. 306a. LmLAnon. London. I 2 p. 44: Et sic tres primae figurae istis nominibus bene proprie possent appellari, incipiendo a tertia et sic descendendo ad primam: brevis, brevior, brevissima. LmLAnon. London. I 3 p. 46: Sequitur de brevi. LmLAnon. London. I 3 p. 47: dico, quod brevis primo et principaliter signat omnes mensuras. al. LmLIoh. Tork. decl. 2, 6. al. LmLAegid. Mur. p. 125b. LmLIoh. Boen ars 1, 8, 7: Sic quod modus attenditur in longis, tempus in []brevibus, prolatio vero in semibrevibus. al. LmLQuat. princ. 4, 1, 5 p. 256a: breves et semibreves ac minimae difficiliores sunt ad pronuntiandum quam longae (sim. LmLAnon. Vratisl. p. 334a). LmLQuat. princ. 4, 2, 47 p. 296b: hoketi vulgares, quae sunt omissiones longarum, brevium et semibrevium ac minimarum. al. LmLVers. Iam post p. 51. LmLIoh. Hanb. sum. 2 p. 192, 6: Et sicut sunt octo toni sive modi, sic sunt octo species figurarum, scilicet larga, duplex longa, longa, brevis, semibrevis, minor, semiminor, minima. al. LmLIoh. Hanb. tract. p. 362, 31: Licet enim longas et breves nominemus, non sic tenentur in plana musica sicut et in organo, sed omnes note preter pausaciones equaliter canentur ita, ut in unum terminentur partes et distinctiones neupmarum atque verborum. al. LmLWillelm. 3, 26: Prima dicitur largissima, secunda larga, tertia longa, quarta brevis, quinta semibrevis, sexta minuta, septima minima sive simpla sive crocheta. al. LmLGoscalc. 2, 2 p. 120, 7. al. LmLHeinr. Eger 4 p. 46. LmLPs.-Theodon. pr. p. 31: Veloces sonos celeres faciunt, et sic habemus breves, et per velociores semibreves et minimas intelligimus. al. LmLIoh. Vetul. 13, 2. al. LmLMens. Item notandum p. 415a: dimidiando singulas notulas nulla excepta, sic videlicet, ut, ubi ponatur longa, ibi cantetur brevis; ubi vero ponitur brevis, cantanda est semibrevis. al. LmLNic. Weyts p. 262b. al. LmLTract. figur. 3 p. 74, 10. al. LmLCompil. Ticin. p. 20 (sim. LmLTrad. Holl. VI 3, 7). LmLGuido fr. 2, 3. al. LmLPetr. Cap. 2, 2: tempus secundum generalem sui accepcionem est mora motus mutabilium rerum. Que quidem mora aut est longa aut est brevis. LmLIoh. Pipudi p. 45: pro maxima ponitur longa in diminutione, pro longa brevis, pro breve semibrevis et pro semibreve minima. al. LmLProp. mens. Nota quod I 1, 1: Nota quod modus accipitur a longa, tempus a brevi et prolacio a semibrevi. LmLAnon. Mediol. 3, 1: quinque sunt figure notarum, scilicet longa duplex vel maxima, longa recta, brevis, semibrevis et minima. al. LmLSemibr. caud. p. 66. al. LmLTrad. Phil. III p. 6. al. LmLAnon. Couss. V p. 144, 5. al. LmLGen. disc. Postquam 24. al. LmLAnon. La Fage II p. 425. al. LmLMens. Cum de p. 73. al. LmLCompil. Lond. p. 78. LmLAnon. Kellner p. 75: triplices sunt notae, quae requiruntur ad ligaturas, scilicet longa, brevis et semibrevis (sim. LmLAnon. Vratisl. p. 337b). al. LmLAnon. Monac. II 157. al. LmLAnon. Vratisl. p. 334a. al. LmLAnon. Vipiten. 4, 6: tempus habet fieri in brevibus et semibrevibus et hoc in tenoribus vel contratenoribus. al. [s.XV] LmLOrig. et eff. 8, 1: Nomina notarum cantus mensurabilis, scilicet organici. Largissima, largior, larga, longa, brevis, semibrevis, minima, crocheta vel simpla. al. LmLThom. Wals. 1, 5. al. LmLProsd. exp. 2, 41: Terciam (sc. notam) vero brevem vocavit (sc. Iohannes de Muris), quoniam quandam brevitatem pronunciandi respectu ipsius longe in cantu plano repertam obtinebat (sim. LmLProsd. ital. II p. 36). LmLProsd. exp. 2, 85. LmLProsd. exp. 11, 34: nominata fuit illa mensura, que attenditur penes semibreves prolatio, et illa, que attenditur penes breves tempus. LmLProsd. exp. 66, 13: in cantando cantum planum sive cantum inmensurabilem proferimus eius figuras aut in valore minime aut in valore semibrevis aut in valore brevis et non ultra, quoniam ipsas nunquam proferimus in valore longe nec in valore maxime. al. LmLProsd. mens. p. 201a. al. LmLProsd. ital. I p. 230b: Alia vero mensura, que tempus appellatur, est mensura, cuius perfectio et imperfectio per perfectionem et imperfectionem brevium mensurari sive dividi habet (sim. LmLProsd. ital. II p. 40). LmLProsd. ital. I p. 245a: Alia est pausa cum mensura ... Et hec est sexcuplex ... scilicet pausa semiminime, pausa minime, pausa semibrevis, pausa brevis, pausa longe et pausa maxime (sim. LmLProsd. ital. II p. 65). al. LmLNicol. Cap. p. 310. LmLUgol. Urb. 3, 1, 31: Tertia nota seu figura brevis est appellata, eo quod in plano cantu respectu longae eam brevius decantabant. LmLUgol. Urb. 3, 6-8, 58: quam []plures inveniuntur moteti antiqui absque brevibus et semibrevibus solum ex maximis et longis formati. LmLUgol. Urb. 3, 8-1, 9: quaelibet mensura suam habet notam seu figuram determinatam, nam prolatio semibrevem, tempus brevem, et modus longam dicitur habere figuram. al. LmLTact. Concordanciarum p. 171, 20. LmLGeorg. Ans. 1, 130. al. LmLTact. Reperi 51. LmLChr. Sadze p. 267b. LmLTrad. Holl. II 23 p. 3 (p. 417a). LmLMens. Ista autem 2 p. 152 (p. 467b). LmLProp. mens. Sequitur 8 p. 64 (p. 472a). al. LmLAnon. Couss. XII 2, 7: dicitur brevis, quia brevior est maxima et longa. al. LmLAnon. London. II 1, 12: Tempus est cognitio soni brevibus semibrevibusque figuris mensurati. al. LmLAnon. Monac. 2, 7. al. LmLIoh. Legr. rit. 2, 2, 1, 5: nesciens longam neque brevem aut veras mensuras omnis avicula. al. LmLAnon. Mell. 3, 2: Modus, ut hic in cantu mensurali capitur, est per longas sive breves figuras melodis mensuralis appehensiva cognitio. LmLAnon. Mell. 5, 11: secundum modernos nunc reperiuntur in cantu mensurali 14 species notarum, videlicet longissima, duplex longa, que etiam maxima dicitur, longa, brevis, semibrevis, minima, semiminima, fusiel, semifusiel, brevis plicata, cardinalis seu voluntaria, oblonga, vacua, semivacua. al. LmLTrad. Holl. V 5a, 21. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 1 p. 59: Discantus est diversus cantus supra tenorem progrediens, in quo note breves, semibreves aut minime longioribus equipolentibus <...> occurrent cum suavi resonancia. al. LmLIoh. Tinct. diff. 11. al. LmLIoh. Tinct. pr. 1, 6, 23. al. LmLIoh. Tinct. imp. 1, 1, 4. al. LmLIoh. Tinct. val. 1, 4. al. LmLIoh. Tinct. not. 1, 2, 4. al. LmLFr. Gafur. extr. 10, 4, 2. al. LmLIoh. Tinct. contr. 2, 22, 3: Similis vero contrapunctus super planum cantum efficitur, quando per quasvis quantitates notae ipsius plani cantus secundum formas earum, quae longarum, brevium et semibrevium sunt, mensurantur. al. LmLIoh. Tinct. alt. 1, 28. al. LmLIoh. Tinct. punct. 8, 1. al. LmLBart. Ram. 3, 1, 1 p. 79. al. LmLIoh. Hoth. fig. I 2, 3. LmLIoh. Hoth. fig. II 2, 2. al. LmLIoh. Hoth. mens. I 1, 8. al. LmLIoh. Hoth. mens. II 3, 1. al. LmLIoh. Hoth. dial. p. 72. LmLNicol. Burt. 3, 1, 8. al. LmLGuil. mon. 3 p. 27. al. LmLAdam Fuld. 3, 3. al. LmLAnon. Salisb. 15, 8. al. LmLFr. Gafur. theor. 3, 2. LmLGuill. Pod. 5, 36. al. LmLFr. Gafur. pract. 2, 3: Est igitur huiusmodi figurarum processus hoc ordine: Minima, semibrevis, brevis, longa et maxima. Alii autem a maxima in minimam ordinem retrogradum ponunt. Has enim, si ad theoricum consonantiarum ordinem conferamus, minima toni locum obtinebit, semibrevis diatessaron, brevis diapentes, longa diapason, maxima disdiapason. al. LmLFr. Gafur. gloss. 9, 3. LmLAnon. Couss. I p. 435a. al. LmLAnt. Lucc. p. 422a. al. LmLMens. Nota quod p. 425a. LmLProp. mens. Nota quod II p. 429b. LmLAnon. La Fage III p. 242. LmLMens. Cum animadv. 28. al. LmLContr. Cum notum p. 62b. al. LmLContr. Et primo II 43 p. 144 (p. 465a). B die Bestimmung in der Notenschrift betreffend — with reference to its defining characteristics in notational form 1 als Einzelnote — as a single note () [s.XIII] LmLIoh. Garl. mens. 2, 16: brevium triplex est modus. Quaedam dicitur recta brevis, quaedam semibrevis, quaedam plica brevis. Omnis figura brevis sumitur sine tractu praeter plicam (sim. LmLIoh. Garl. mens. append. 2, 9. LmLAnon. Couss. VII 8, 6). al. LmLMens. Sciendum 1: tempus breve, quod est in brevibus notulis et illae sunt non caudatae. LmLAmerus 25, 1: Note caudate in dextris sunt longe, in sinistris caudate sunt breves. ... Sine cauda sunt breves. LmLPs.-Dietr. p. 5: Punctum sive (ms. et. ed.: sine) nota simplex sine cauda et plica brevis est: . LmLAnon. Emmeram. 1 p. 90, 28: brevis quadrangularis efficitur. LmLAnon. Emmeram. 1 p. 90, 38: talisque brevis  sit. LmLAnon. Emmeram. 1 p. 92, 40: tam breves quam semibreves per se positas protrahimus sine caudis. al. LmLFranco Col. 4, 14: Brevis autem, licet in rectam et alteram brevem dividatur, quadrangularis tamen sine aliquo []tractu pro utraque illarum figuratur sic: . LmLHier. Mor. 25 p. 181, 3: Figura brevis notae est quidem quadrata, sed non caudata, ut haec: . LmLPetr. Pic. 2, 3. LmLPs.-Petr. Cruc. P 1, 9. al. LmLIoh. Balloce 1, 4: Quandocunque punctus quadratus invenitur, qui caret omni tractu, brevis dicitur (sim. LmLTrad. Franc. I p. 2. LmLTrad. Franc. II 1, 3: . LmLTrad. Franc. III 1, 11. LmLTrad. Franc. IV 1, 2. LmLTrad. Franc. V 18. LmLAnon. Paris. I 1, 5. LmLRob. Handlo p. 84, 14. LmLIoh. Hanb. sum. p. 236, 18). al. LmLMens. Notandum quod 3, 1: Nota brevis dicitur illa, quae nulla proprietate signata ponitur sed simpliciter quadrata. LmLMens. Notularum p. 82. LmLIoh. Groch. 172. LmLWalt. Odingt. 6, 1, 12: Velox (sc. nota) vero vocatur brevis, quae prius dicitur punctus, figura scilicet quadrata sic: . al. [s.XIV] LmLMarch. pom. 30b, 28. al. LmLMarch. comp. 2, 1. LmLPs.-Phil. lib. mus. p. 41a: Sed quando cauda prevalet a parte sinistra, brevis est, ut hic: . Brevis sic formatur: . LmLPs.-Phil. lib. mus. p. 44a. LmLMens. Omnis nota in 1, 3. al. LmLMens. Omnis nota sic 1, 9. LmLAnon. Paris. II 2, 5: Quae vero a sinistro latere habet caudam, illa dicitur brevis et debet cani sine plica. LmLPetr. Dion. 9 p. 155 descr. LmLPetr. Dion. append. p. 160: Notularum non ligatarum quatuor sunt species, scilicet longa <>, brevis , semibrevis  et minima . al. LmLIoh. Mur. comp. 7, 8. al. LmLIac. Leod. spec. 7, 24, 4. LmLIac. Leod. spec. 7, 31, 4. LmLMens. Primo punctus p. 34: Primo punctus quadratus vel nota quadrata est duplex, vel est caudatus vel non. Si caudatus, hoc fit tripliciter: ... Si tantum ad sinistram tunc est brevis, ut hic: . ibid. al. LmLPs.-Mur. motet. p. 75a: In arte motetorum sive discantuum quinque sunt modi notularum, scilicet duplex, longa, brevis, semibrevis et minima. Exemplum ut . LmLAnon. Barcin. I p. 18. LmLAnon. London. I 3 p. 46. LmLIoh. Tork. decl. 1, 4. LmLIoh. Boen ars 1, 1, 2:  Hee (ms. London Add. 23220; ed.: Hec) sunt quatuor note, quibus omnis mensurabilis contexitur cantelena. Quarum prima longa, secunda brevis, tertia semibrevis, et ultima minima nuncupatur. LmLVers. Iam post p. 50. LmLIoh. Hanb. sum. 18 p. 316, 18: Si (sc. nota quadrata) habeat tractum ascendentem vel descendentem ex parte sinistra, brevis dicitur. LmLGoscalc. 2, 2 p. 122, 8. al. LmLPs.-Theodon. 1 p. 32: Brevis notula est illa, quae simpliciter est quadrata vel quae ad sinistram partem est appropriata; brevis simpliciter quadrata talis est: . Brevium appropriatarum aliae sunt appropriatae deorsum, ut hic:  et aliae desursum, ut hic: . al. LmLIoh. Vetul. 14, 5. al. LmLMens. Item notandum p. 415b: si ibidem ponatur aliqua vacua habens figuram brevis, ut sic: , cantetur pro minima maioris prolationis. al. LmLNic. Weyts p. 262a. LmLTract. figur. 1 p. 68, 9. LmLGuido fr. 2, 6. LmLIoh. Pipudi p. 40. LmLAnon. Mediol. 3, 23: Breves habentes unum tractum ex parte sinistra tam ascendendo quam desdendendo sunt breves, ut hic: . LmLMens. Sciendum est 4, 2: Et primo sciendum est, quod secundum Ytalicos habemus tales figuras, videlicet duplicem longam ut hic: , longam ut hic: , brevem: , semibrevem ut hic: , minimam ut hic: , semiminimam: . al. LmLTrad. Phil. III p. 7. LmLMens. Cum de p. 73. LmLCompil. Lond. p. 78: Brevis quadrata . LmLAnon. Kellner p. 74. LmLAnon. Vratisl. p. 334b. [s.XV] LmLIoh. Olom. 4 p. 10: Haec vero commixtio specialius fieri solet, cum cantus choralis imitatur mensuratum, quoniam tunc quadrata (sc. ) ponitur pro longa et illa quadrangula (sc. ) pro brevi, sicut fit in aliquibus sequentiis et in symbolo. LmLProsd. exp. 2, 30. LmLProsd. mens. p. 200a. LmLProsd. ital. I p. 229a (sim. LmLProsd. ital. II p. 36). LmLUgol. Urb. 3, 6-5, 7: Exemplum brevium nigrarum plenarum: . Nigrarum vacuarum: . Rubearum plenarum: (sequitur exemplum). al. LmLGeorg. Ans. 3, 148: Brevi, que et unius temporis mensuram representat, assignantur quinque figure. Prima quadrata est sine cauda: , et hec est cognita communis eius figura. Relique eius figure []quattuor omnes caudate sunt et quadrate. Prima quidem earum cauda est a sinistris inferius producta: . Secunda est huic adversa et enim ex sinistris producitur ad superius cauda: ; tertia utrimque caudata sed ad inferius sinistra longius producitur: ; quarta est eversa tertia, et enim utrimque caudatur ad superius in longius sinistra producta: . al. LmLTact. Reperi 63: breves ... altera brevis . LmLAnon. Couss. XII 2, 1: de notarum speciebus, quarum sunt quinque, scilicet maxima , longa , brevis , semibrevis , minima . al. LmLAnon. Monac. 2, 4: brevis ut illa: . LmLIoh. Legr. rit. 2, 2, 1, 3. LmLAnon. Mell. 6, 9. LmLIoh. Tinct. not. 1, 5, 3. LmLFr. Gafur. extr. 10, 5, 21. al. LmLBart. Ram. 3, 1, 1 p. 78. LmLIoh. Hoth. fig. I 1, 2 (sim. LmLIoh. Hoth. fig. II 1, 2). LmLIoh. Hoth. mens. I 1, 1. LmLIoh. Hoth. mens. II 1, 3. LmLGuil. mon. 1 p. 16. al. LmLAdam Fuld. 3, 2. LmLAnon. Salisb. 2, 2. al. LmLGuill. Pod. 5, 32. al. LmLFr. Gafur. pract. 2, 6: quum quadratae brevi notulae virgulam in dextro latere descendentem vel ascendentem apposueris, longam illico perfiguratam conspicies; quod si sinistro eius lateri adhereat descendens virgula aut ascendens, brevis aut semibrevis ipsa notula resultabit. al. LmLAnon. Couss. I p. 435a. LmLAnt. Lucc. p. 423a. Prop. mens. Hec. fig. p. 431. LmLMens. Cum animadv. 18. 2 in Ligaturen — in ligatures [s.XIII] LmLIoh. Garl. mens. 3, 2: Omnis figura ligata cum proprietate posita et perfecta paenultima dicitur esse brevis et ultima longa. LmLIoh. Garl. mens. 5, 10: duae ligatae et duae, duae etc. cum proprietate et perfectae et cum plica, omnes breves dicuntur. al. LmLDisc. pos. vulg. p. 190, 14: Quandocumque duae notae ligantur in discantu, prima est brevis, secunda longa, nisi prima grossior sit secunda, ut hic: , quando autem tres, si pausa praecedit, prima est longa, secunda brevis, tertia longa; si nota longa praecedit, primae duae sunt breves, tertia longa. ... Si vero quatuor ligatae fuerint, omnes sunt breves. LmLMens. Sciendum 27: Recta proprietas est, ut primus punctus habeat tractum descendentem a sinistra parte; sine proprietate est, ut non habeat tractum; quando est cum proprietate, si sint duae, prima dicitur esse brevis. Si sint tres, duae primae erunt breves. Si sint quattuor, tres primae erunt breves. LmLAmerus 25, 1-2. LmLAnon. Couss. VII 9, 12a: verbi gratia: de tribus ligatis ... prima est longa et altera brevis. Similiter de quatuor ligatis ultima nota valet unam longam et tres praecedentes valent longam et brevem; et sic quatuor ligatae reducuntur ad tres ligatas, scilicet tempus. Similiter est de quinque ligatis: ultima valet unam longam et totum residuum valet longam et brevem. LmLPs.-Dietr. p. 6: Regula igitur est, quod duarum adinvicem ligatarum cum proprietate scriptarum   prima brevis est, altera longa. Duae vero sine proprietate simul ligatae ambae sunt breves et valent unam longam:  . ... De tribus adinvicem ligatis sciendum est, quod possunt scribi cum proprietate ..., et in omnibus his prima longa est, secunda brevis, tertia longa, nisi forte nota caudata praecedat tres ligatas ..., et tunc de tribus ligatis primae duae sunt breves, tertia longa. Item tres ligatae possunt scribi sine proprietate ..., et in omnibus his econtrario superioribus prima est brevis, secunda longa, tertia brevis. al. LmLLambertus p. 276a. al. LmLAnon. Emmeram. 1 p. 138, 7: in omni figura sine proprietate posita prima est longa et ultima brevis tam ascendendo quam descendendo. LmLAnon. Emmeram. 1 p. 138, 12: in figura ternaria sine proprietate et perfecta penultima dicitur esse longa et duae exteriores sunt breves. LmLAnon. Emmeram. 1 p. 160, 23: binaria figura cum proprietate posita et perfecta de sui natura brevem et longam artificialiter comprehendit. al. LmLFranco Col. 7, 26: Omnis ligatura cum proprietate primam facit brevem. Item omnis sine longam. Item omnis perfectio longa et omnis imperfectio brevis. ... Item omnis media brevis, nisi per oppositam proprietatem []semibrevietur (inde LmLTrad. Franc. IV 3, 3. LmLTrad. Franc. V 43-55). LmLFranco Col. 10, 7: Breves autem ligabiles sunt in principio, medio et in fine. al. LmLHier. Mor. 25 p. 182, 15. al. LmLPetr. Pic. 12, 2: Omnis proprietas est brevis, omnis sine proprietate longa, omnis opposita proprietas due prime semibreves, omnis perfectio longa, omnis inperfectio brevis. Omnis media est brevis... Et nota, quod in ligaturis longa, brevis et semibrevis, quantum est de valore, subiacent regulis simplicium figurarum. LmLPs.-Petr. Cruc. P 3, 12: Omnis ligaturae obliquae gerentis ultimum punctum supra primum vel penultimum vel sub primo vel sub penultimo sub uno corpore cum penultimo habentis ultimum punctum, ultima brevis est (sim. LmLPs.-Petr. Cruc. U 3, 15). al. LmLIoh. Balloce 2, 3: In ligatura ascendente, quando primus caret omni tractu, brevis dicitur ... In ligatura vero descendente, quando primus punctus tractum habet a parte sinistra descendente, brevis est ... Omnis ligatura ascendens sine proprietate, prima brevis dicitur ...Item quandocumque ultimus punctus ligaturae ascendentis stat supra penultimam capite adverso obliquo, brevis dicitur ... Item quandocumque duae notae in uno corpore obliquo in fine ligaturae inveniuntur, ultima dicitur brevis... Omnes mediae sunt breves, nisi per oppositam proprietatem deffendantur (sim. LmLTrad. Franc. III 4a, 4). LmLTrad. Franc. I p. 10. al. LmLTrad. Franc. II 2, 7. al. LmLTrad. Franc. V 57: Quandocunque in fine ligaturae inveniuntur duae notae in uno corpore, sunt breves. LmLMens. Notandum quod 5a, 1: Brevium notarum binaria ligatura est duplex: quaedam est duorum temporum et valet unam longam, ut hic: , alia vero est unius temporis et valet unam brevem:      . ...Ternaria ligatura brevium similiter est duplex: alia est trium temporum, alia quatuor temporum, et sic describitur cum tractu sursum:    . ... De ternaria ligatura quatuor temporum sic est accipiendum: quando tres notae breves insimiles sine aliqua proprietate tractus sunt ligatae, semper prima est duorum temporum et aliae duae breves. al. LmLAnon. Couss. IV p. 45, 24. LmLAnon. Couss. IV p. 46, 4: duae ligatae tunc temporis (sc. Leonis) pro brevi longa ponebantur, et tres ligatae simili modo in pluribus locis pro longa brevi longa. al. LmLMens. Notularum p. 85: Si vero duae ultimae fiant in uno corpore in una qualicumque ligatura, ultima dicitur brevis. al. LmLWalt. Odingt. 6, 9, 4-6. LmLWalt. Odingt. 6, 10, 3-18. [s.XIV] LmLMarch. pom. 4, 35: proprietas addita notae ex latere dextro inferius ipsam perficit ... a parte vero sinistra inferius imperficit ipsam, faciendo eam brevem. LmLMarch. pom. 26, 3: Brevis etiam potest figurari et ante longam et post, ut de ipsis hic patet:        . Sed non potest brevis situari post alteram brevem. LmLMarch. pom. 47, 12-26. al. LmLMarch. comp. 10, 5-17. LmLPs.-Phil. lib. mus. p. 42b: Et si due note sunt coniuncte et non quadrate et descendant, et prima habet caudam a parte sinistra descendentem, tunc ambe sunt breves; exemplum hic: . Et si due note sunt coniuncte, et prima non sit caudata, tunc prima est longa et ultima brevis, ut hic:  . ... Etiam sciendum, quod omnes note, que ascendunt sine cauda, sunt breves... Item nota, quod omnes medie, que ascendunt vel descendunt, sunt breves. LmLMens. Omnis nota in 2, 5. LmLMens. Omnis nota sic 2a, 2 - 2c, 4. LmLTrad. Phil. I f. 61v D, 60. al. LmLAnon. Paris. I 2, 5-13. LmLAnon. Paris. II 5, 1-8. LmLPetr. Dion. append. p. 161. al. LmLIoh. Mur. comp. 9, 13: cuiuslibet corporis obliqui ultimus punctus brevis dicitur. al. LmLRob. Handlo p. 122, 10. LmLRob. Handlo p. 134, 3. LmLRob. Handlo p. 136, 12. al. LmLIac. Leod. spec. 7, 27, 6. al. LmLIoh. Mur. lib. p. 55b: quandocunque secunda nota est altior prima, et prima habuerit tractum a parte dextra descendentem sine proprietate dicitur et est prima nota longa ... Et si prima nota non habuerit tractum (ed.: punctum), sine perfectione dicitur. Et est prima brevis (inde LmLProsd. exp. []66, 1. LmLUgol. Urb. 3, 7-3, 19). LmLIoh. Mur. lib. p. 55b-56b. LmLAnon. Deodat. 1, 4: Omnis nota in baculo posita descendendo sine tractu in capite longa dicitur, in fine brevis, ut: . Omnis nota tractu carens ascendendo in baculo formata brevis est, ut: . LmLMens. Primo punctus p. 36. LmLPs.-Mur. motet. p. 75b: si prima predictarum notularum quadratarum sive obliquarum descendentium sive ascendentium habuerit caudam descendentem sinistrorum, brevis est propter eius improprietatem. al. LmLAnon. Barcin. I p. 19-20. LmLIoh. Boen ars 1, 5, 2. al. LmLQuat. princ. 4, 1, 15 p. 259b - 4, 1, 18 p. 260b. LmLIoh. Hanb. sum. 19 p. 322, 7. LmLIoh. Hanb. sum. 20 p. 332, 5: Quandocunque due note tam ascendendo quam descendendo uno corpore plicantur, pro brevibus dicuntur:    . LmLIoh. Hanb. sum. 20 p. 334, 6: In ligatura ascendente duplex longa cum brevibus et semibrevibus ligari potest. al. LmLGoscalc. 3, 7 p. 174, 6. al. LmLHeinr. Eger 4 p. 46. LmLPs.-Theodon. 4 p. 49-50. LmLIoh. Vetul. 48, 3. al. LmLNic. Weyts p. 262b. LmLTract. figur. 5 p. 80, 10. al. LmLGuido fr. 3a, 8-11. LmLIoh. Pipudi p. 44. LmLAnon. Mediol. 4, 1-11. LmLMens. Sciendum est 6, 10. LmLSemibr. caud. p. 70. LmLTrad. Phil. III p. 10. LmLMens. Cum de p. 77. LmLAnon. Kellner p. 76-77. LmLAnon. Monac. II 141-151. LmLAnon. Vratisl. p. 338a-b. [s.XV] LmLThom. Wals. 2, 10. al. LmLProsd. exp. 65, 11. LmLProsd. exp. 65, 43: quandocumque prima nota alicuius ligature in cantu mensurato habet valorem brevis, tunc ipsa dicitur cum proprietate. LmLProsd. exp. 72, 19: omnis talis prima nota ligature ascendentis cauda carens sive obliqua, sive quadra, sive oblonga, assumeret valorem brevis et non longe vel maxime. al. LmLProsd. mens. p. 219b. al. LmLProsd. ital. I p. 242b (sim. LmLProsd. ital. II p. 61). al. LmLUgol. Urb. 3, 7-2, 35: propria operatio caudae praedictae sive tractus est facere notam, cui supponitur a parte sinistra, brevem, quae operatio est ita sibi propria, quod alteri caudae sive tractui convenire non potest. Probatur hoc, quia facere notam brevem non convenit caudae a latere dextro descendenti vel ascendenti, quia illa facit notam longam, nec caudae a latere sinistro ascendenti, quia illa facit notam semibrevem. LmLUgol. Urb. 3, 7-2, 40: proprietas convenit notae, quae dicitur brevis et notam brevem facit. al. LmLGeorg. Ans. 3, 196-203. LmLAnon. Couss. XII 2, 14: quae sic formatur  continet longam et brevem. Sed illa  continet brevem et brevem. al. LmLMens. Item nota 6. al. LmLAnon. Monac. 2, 113. al. LmLAnon. Mell. 17, 2. al. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 2 p. 64. LmLIoh. Tinct. not. 1, 8, 2. al. LmLFr. Gafur. extr. 9, 7, 7. al. LmLBart. Ram. 3, 1, 1 p. 80. al. LmLIoh. Hoth. fig. I 4, 7-8 (sim. LmLIoh. Hoth. fig. II 3, 7-10). LmLIoh. Hoth. mens. I 5, 3. LmLNicol. Burt. 3, 3, 21-22. LmLGuil. mon. 1 p. 16. al. LmLAdam Fuld. 3, 11. LmLAnon. Salisb. 2, 6. al. LmLGuill. Pod. 7, 26. al. LmLFr. Gafur. pract. 2, 2. al. LmLAnon. Couss. I p. 437a-b. LmLAnt. Lucc. p. 423a. al. LmLMens. Cum animadv. 21. 3 mit einer Plica — with a plica [s.XIII] LmLIoh. Garl. mens. 3, 10: Omnis figura cum plica et sine proprietate et perfecta ultima cum plica dicitur esse brevis, et ita sunt duae breves, id est semibreves. LmLPetr. Pic. 8, 5: brevis quoque dupliciter plicatur, ascendendo et descendendo. Ascendendo sic: ; sed descendendo sic: . LmLPs.-Petr. Cruc. P 4, 1: Ascendentis ligaturae plicatae ultima longa est, ... sed si plica poneretur a parte sinistra ascendendo, tunc esset brevis (sim. LmLPs.-Petr. Cruc. U 4, 1). LmLTrad. Franc. II 2, 27: Quandocunque duae notae in uno corpore obliquo in fine ligaturae ascendentis vel descendentis inveniuntur plicatae, ultima pro brevi dicitur (sim. LmLTrad. Franc. IV 3, 21). LmLTrad. Franc. III 1, 12: Brevis vero ascendendo et descendendo sic plicari debet, ut hic:  (ms.; ed.: ). LmLTrad. Franc. IV 1, 6: Brevis plicata descendens sic formatur: . Brevis autem plicata ascendens sic formatur: . LmLAnon. Couss. IV p. 44, 25: est et altera brevis et est quadrangula []supradicta cum duplici tractu ascendendo vel descendendo. Sed brevior tractus in dextera quam in sinistra <partium>. LmLWalt. Odingt. 6, 2, 3. al. [s.XIV] LmLMarch. pom. 48, 11. LmLMens. Omnis nota in 6, 3: brevis: . LmLTrad. Phil. I f. 61v D, 20. LmLAnon. Paris. I 4, 28. LmLAnon. Paris. II 2, 6. LmLRob. Handlo p. 154, 16: Omnis igitur ligatura, sive ex longis, brevibus vel semibrevibus obliquitatibusve constituta sit, in fine plicari potest sursum similiter et deorsum. LmLRob. Handlo p. 156, 2: Alterata vero brevis in fine ligature <vel> in obliquitate perplicari potest, dummodo cum longa a se divisa sequatur seu semilonga. al. LmLIac. Leod. spec. 7, 21, 11. LmLAnon. Deodat. 1, 2. LmLMens. Primo punctus p. 34. LmLAnon. London. I 3 p. 46. LmLIoh. Boen ars 1, 1, 9. LmLQuat. princ. 4, 1, 8 p. 257b. LmLQuat. princ. 4, 1, 18 p. 260b. LmLIoh. Hanb. sum. 10 p. 236, 23. LmLWillelm. 3, 42. LmLPs.-Theodon. 1 p. 33. LmLIoh. Vetul. 47, 8. al. LmLAnon. Mediol. 3, 20. LmLCompil. Lond. p. 78. LmLAnon. Kellner p. 74. LmLAnon. Vratisl. p. 335a. [s.XV] LmLThom. Wals. 1, 13. LmLGeorg. Ans. 3, 148-149. v. plica 4 als Pausenzeichen — as symbol for a rest [s.XIII] LmLAnon. Emmeram. 3 p. 252, 15: brevi (glossa: subauditur (ed.: sive) pausae rectae brevi) dabitur spatium. al. LmLAnon. Couss. IV p. 61, 3: quandoque fit fractio brevis, quod quidem significatur per tractum unum secundum longitudinem medii spatii vel circa ita, quod non habeat longitudinem totius spatii, prout tractus unius temporis continet. Et per eundem tractum solebant significare tertiam partem brevis aequivoce. al. LmLWalt. Odingt. 6, 10, 20: Et pro longa duo spatia occupat pausa, pro brevi unum. [s.XIV] LmLIoh. Boen ars 1, 6, 1: quot spatia pausa occupat, tot breves ipsa representat. LmLIoh. Hanb. sum. 21 p. 340, 24: Pausa longe tangit tres lineas ... Pausa brevis tangit duas lineas, unum spatium occupans. LmLWillelm. 3, 56: ut cuilibet brevi tractus unius spatii corespondeat. [s.XV] LmLUgol. Urb. 3, 9-1, 17: spatium interceptum inter lineam et lineam immediatam, quod spatium temporis spatium sive brevis spatium appellatur. al. LmLPaul. Paulir. 7, 2 ,2 p. 64. LmLAdam Fuld. 3, 9. LmLGuill. Pod. 7, 36. v. pausa, pausatio C die Bestimmung des Zeitwertes betreffend — with reference to its defining characteristics as a temporal value 1 absolut (als Maß einer Zeiteinheit) — absolute (as the measure of a temporal unit) [syn.: tempus] [s.XIII] LmLAnon. Emmeram. 2 p. 194, 42: Quarta (sc. maneries seu species) tamen a brevi unius temporis incipit et in brevem duorum terminatur. LmLAnon. Emmeram. 2 p. 204, 9: quicquid autem talem longitudinis mensuram ac etiam brevitatis excedere reperitur, ultramensurabile nuncupantes, utputa longam trium temporum et brevem duorum. al. LmLHier. Mor. 25 p. 181, 13: Item nota brevis sumpta in cantu ecclesiastico habet et habere debet unum tempus modernorum resolvendo vero tria tempora antiquorum. al. LmLPs.-Petr. Cruc. P 1, 9: Brevis sic formata  valet unum tempus. LmLAnon. Couss. IV p. 23, 7: Brevis simplex est, quae continet unum tempus. LmLAnon. Couss. IV p. 44, 22: Est et alia brevis duorum temporum, quia significat duo tempora ut secunda brevis tertii et quarti modi. LmLIoh. Groch. 175: per brevem tempus vel duo tempora ... designantur. [s.XIV] LmLMarch. pom. 23, 3. al. LmLMarch. comp. 1, 23. al. LmLMens. Omnis nota in 3, 6. LmLMens. Omnis nota sic 1, 9. LmLAnon. Paris. I 1, 5. LmLTrad. Phil. II 1, 2. al. LmLPetr. Dion. append. p. 160: Brevis autem vocatur tempus, sed illud tempus dividitur in tempus perfectum et imperfectum. al. LmLIac. Leod. spec. 7, 32, 2. al. LmLIoh. Mur. lib. p. 54b: si breves inveniantur nigre, rubre vel vacue, nigre sunt temporis perfecti, et rubre vel vacue imperfecti (inde LmLProsd. exp. 59, 2. LmLUgol. Urb. 3, 6-5, 1). LmLPs.-Mur. motet. []p. 90b. al. LmLAnon. Barcin. I p. 21. LmLAnon. London. I 2 p. 43: Propria brevis dicitur a tempore brevi, eo quod brevis a brevi tempore mensuratur, sed semibrevis a breviori tempore mensuratur. ibid.: brevis breve tempus continet in mensura. LmLQuat. princ. 4, 2, 46 p. 296a: Tunc temporis (sc. Franconis) pronuntiabatur longa et brevis ita velociter, ut nunc tempus perfectum. al. LmLIoh. Hanb. sum. 14 p. 282, 1: Et cum sit de longa mensura, quod pro brevi ponitur, valorem longe continet. LmLGoscalc. 2, 2 p. 122, 17. LmLGoscalc. 3, 10 p. 180, 20: diminucio fit directe per medium, ut pro longa valente tres breves ponitur brevis valens 3 semibreves. al. LmLHeinr. Eger 4 p. 45: dicitur brevis valens unum tempus, hoc est moram duorum ictuum vocis vel trium. LmLPs.-Theodon. 2 p. 34. al. LmLIoh. Vetul. 17, 1: Brevis dicitur, quia minor quantitas prolationis temporum defluit proferendo. Et dicitur brevis illa, quae valet unum tempus. al. LmLMens. Item notandum p. 414b: aliud est de brevibus rubricatis, que tantum valebunt unam semibrevem nigram. Item et quelibet longa rubea tantum valebit unam brevem nigram. al. LmLNic. Weyts p. 262b: brevis sive tempus. al. LmLTract. figur. 6 p. 82, 10: Brevis autem, que perdidit tertiam partem sue virtutis ponuntur ex illis tres pro duobus temporibus perfecti maioris ut hic: . LmLIoh. Pipudi p. 45: si vero breves nigrae sint perfectae perfecti temporis, aliae imperfectae. LmLProp. mens. Nota quod I 1, 2. LmLAnon. Mediol. 9, 7. LmLTrad. Phil. III p. 6: breves vel tempora. LmLAnon. Kellner p. 74. LmLAnon. Vratisl. p. 334a. al. [s.XV] LmLProsd. exp. 3, 18: brevis vel ipsius valor tempus comuniter appellatur, quoniam natura in cantando fatigata, in pausando per tempus valoris brevis debitum sibi suscipit subsidium. al. LmLProsd. mens. p. 227b: in quocumque cantu reperirentur semibreves rubee plene vel nigre vacue, tunc ille cantus diceretur esse maioris prolationis, et si in ipso reperirentur breves taliter variate, tunc diceretur esse temporis perfecti. al. LmLProsd. ital. I p. 246b (sim. LmLProsd. ital. II p. 68). LmLUgol. Urb. 3, 2-1, 8. al. LmLGeorg. Ans. 3, 246. al. LmLAnon. Couss. XII 12, 8. al. LmLAnon. Monac. 3, 61. LmLAnon. Mell. 6, 1. al. LmLIoh. Tinct. imp. 1, 1, 16. LmLFr. Gafur. extr. 11, 3, 15. al. LmLBart. Ram. 3, 1, 1 p. 80. al. LmLIoh. Hoth. mens. II 4, 4. LmLNicol. Burt. 3, 10, 46: breves vero nigrae numero binario (sc. numerantur). LmLGuil. mon. 7 p. 48. al. LmLAnon. Salisb. 10, 4. LmLGuill. Pod. 7, 25. LmLFr. Gafur. pract. 2, 7: Tempora enim notulas breves intelligo. al. LmLAnon. Couss. I p. 438b: coloratae figurae sunt imperfectae semper ... si sint breves et semibreves, tunc sunt de tempore imperfecto. LmLMens. Cum animadv. 58: valor brevis, id est pausa unius temporis. 2 in Abhängigkeit zu den umgebenden Notenwerten (mit Verdopplung des Wertes durch Alteration oder Verkürzung des Wertes durch Imperfektion) — as determined in context with other note values (thus causing doubling of the value through alteration, or shortening of the value through imperfection) [s.XIII] LmLIoh. Garl. plan. p. 168b: Efficitur perfecta (sc. longa)... quando due breves inter duas longas inveniuntur. LmLIoh. Garl. mens. 1, 30: si multitudo brevium fuerit in aliquo loco, semper debemus facere, quod aequipolleant longis. LmLIoh. Garl. mens. 1, 31: si multitudo brevium fuerit in aliquo loco, quanto brevis plus appropinquatur fini, tanto debet longior proferri (sim. LmLIoh. Garl. mens. append. 1, 38. LmLAnon. Couss. VII 5, 7. LmLAnon. Couss. IV p. 26, 7). al. LmLMens. Sciendum 4: Nam caudata potest esse duorum temporum et tunc sequitur brevis, vel trium temporum. LmLAnon. Couss. VII 5, 8: Ergo de duabus brevibus prima est unius temporis, reliqua vero duorum. Si vero tres vel quatuor inveniantur pro duabus brevibus, ultima valet duo tempora et totum residuum non valet nisi unum. al. LmLLambertus p. 271a: longa et brevis, et e converso, semper unam perfectionem faciunt. LmLLambertus[] p. 271b: inter perfectas, si bis brevis una locetur, / temporis unius fit prima, secunda dupletur. al. LmLAnon. Emmeram. 2 p. 200, 27: in prima specie vel secunda omnes longae sunt duorum temporum et brevis unius. LmLAnon. Emmeram. 2 p. 206, 23: quotienscumque sola brevis unius temporis alicui longae praeponitur, illa longa nisi duo tempora continebit. al. LmLPs.-Petr. Cruc. P 1, 9: Brevis sic formata  valet unum tempus, nisi computatis perfectionibus ponantur duae breves vel valor duarum brevium in principio vel in medio vel in fine ante longam notam vel pausam; tunc prima valet unum tempus et secunda duo (sim. LmLPs.-Petr. Cruc. U 1, 11). LmLIoh. Balloce 1, 12: Omnes breves sunt aequales, nisi duobus modis. Primo, quando inter duas longas duae breves inveniuntur, vel quando inter duas longas duae vel tres semibreves et brevis inveniuntur, tunc prima brevis vel valor ipsius habebit unum tempus tantummodo et altera duo tempora ... Item si plures breves inter duas longas inveniuntur ... tres insimul debent poni pro perfectione; et si duo in fine, ultima brevis valebit duo tempora ... Notandum quod, quando tres breves inveniuntur inter duas longas, quod sunt aequales, nisi per divisionem modi aliter distingantur ut hic: ⋅. Tunc prima brevis imperficiet primam longam, secunda habebit unum tempus, et tertia sive ultima habebit duo tempora et erit altera brevis. (sim. LmLTrad. Franc. I p. 4. LmLTrad. Franc. II 1, 18. LmLTrad. Franc. III 2, 2). al. LmLTrad. Franc. I p. 6: si plures breves inveniuntur inter duas longas vel etiam sine prima longa ita, quod tantum ultima longa maneat, et in fine duae breves remaneant, tunc ultima brevis habet duo tempora (sim. LmLTrad. Franc. II 1, 28. LmLTrad. Franc. III 2, 12). LmLTrad. Franc. IV 1, 19-34. LmLTrad. Franc. V 29-35. LmLMens. Notandum quod 5a, 3: Brevium notarum binaria ligatura est duplex: quaedam est duorum temporum et valet unam longam, ut hic:   , alia vero est unius temporis et valet unam brevem:      . LmLAnon. Couss. IV p. 26, 6. al. LmLMens. Notularum p. 83. [s.XIV] LmLMarch. pom. 25, 14: Brevis ergo nota, ut ostensum est, praecedit alteram brevem naturaliter, sicut unum praecedit duo. al. LmLMarch. comp. 2, 4. al. LmLPhil. Vitr. 17, 12: in modo perfecto secunda duarum brevium inter duas longas positarum, ut visum est in arte veteri, alteratur. In modo vero imperfecto nulla potest nec debet alterari (inde LmLTrad. Phil. I f. 62r D, 14). LmLPhil. Vitr. 19, 10: Aliquotiens rubeae ponuntur, ut longa ante longam non valeat tria tempora, vel ut secunda duarum brevium inter longas positarum non alteretur. al. LmLPs.-Phil. lib. mus. p. 43a: quando due breves ponuntur inter duas longas in modo perfecto, vel inter pausam trium temporum et longam, vel in principio cantus, tunc secunda illarum brevium alteratur, id est, quod valet duas breves. LmLAnon. Michels 1, 5: punctus positus inter binas et binas breves facit ultimam valere duas. LmLAnon. Michels 4, 7: Sed primam brevem impossibile est imperfici, quoniam brevis ante brevem perfecta est. LmLAnon. Michels 5, 1-11. LmLMens. Omnis nota in 3, 7. LmLMens. Omnis nota sic 1, 5-7. LmLTrad. Phil. I f. 61v D, 44. al. LmLAnon. Paris. I 4, 3: quotienscumque inter duas longas duae breves inveniuntur ... si cantus sit perfectus, prima illarum valet unum tempus, secunda duo et est altera, ut dictum est. Si autem cantus sit imperfectus, utraque brevis valet unum tempus. LmLAnon. Paris. I 5, 4: Si vero cantus sit imperfectus, computandae sunt duae et duae (sc. breves) pro perfectione, nec in tali cantu sola brevis inveniri potest. al. LmLTrad. Phil. II 3, 6: brevis ante brevem valet tres semibreves. LmLTrad. Phil. II 3, 8: quando sola semibrevis sequitur solam brevem vel praecedit, brevis non valet nisi duas partes unius temporis, scilicet duas semibreves. LmLTrad. Phil. II 6, 4: quando sola minima ligatur cum brevi valente sex minimas, illa brevis non valet nisi quinque minimas. al. LmLAnon. Paris. II 7, 15: []brevis imperficitur a duabus minimis, ita quod non valet nisi quatuor minimas. al. LmLIoh. Mur. not. 2, 9, 8: si inter duas semibreves et minimas ponatur punctus, ut sic: ⋅ et sic: ⋅, utraque brevium per semibreves et semibrevium per minimas necessario cantabitur imperfecta. al. LmLPs.-Mur. arg. p. 106a. al. LmLPetr. Dion. append. p. 161. al. LmLIoh. Mur. comp. 12, 5. LmLRob. Handlo p. 92, 20. al. LmLIac. Leod. spec. 7, 42, 4. LmLIoh. Mur. lib. p. 47b: brevis ante brevem in tempore perfecto semper est perfecta (inde LmLProsd. exp. 20, 15: brevis non evacuata nec ad alium colorem transmutata ante brevem in tempore perfecto semper est perfecta. LmLUgol. Urb. 3,3-5, 3). al. LmLAnon. Deodat. 6, 10: Si iuxta brevem sit minima in manerie de senaria, tunc brevis valet quinque minimas. Et si iuxta brevem sint duae minimae, tunc brevis valet quatuor minimas. LmLAnon. Deodat. 7, 14: In duodenaria manerie ... si iuxta brevem sit maior semibrevis, tunc brevis valet duas maiores semibreves. al. LmLMens. Primo punctus p. 37: sicut brevis se habet ad longam sic semibrevis ad brevem et sic se habet minima ad semibrevem. Quare sicut longa fit imperfecta per brevem, sic brevis per semibrevem et semibrevis per minimam. al. LmLPs.-Mur. motet. p. 89b: in modo perfecto in temporibus perfectis brevis ante brevem sine punctu medio est plena et valet tres semibreves. al. Anon. Barcin. p. 21. al. LmLAnon. London. I 1 p. 41: si altera semibrevis inveniatur, brevis dicitur esse perfecta. LmLIoh. Boen ars 1, 11, 9. LmLQuat. princ. 4, 1, 22 p. 262a: minima habet perficere et imperficere semibrevem, et semibrevis brevem, et sic deinceps. al. LmLVers. Iam post p. 51. LmLIoh. Hanb. sum. 10 p. 242, 15: Et sicut brevis ante brevem vel ante brevem pausam de tempore perfecto est perfecta, ita brevis ante brevem vel ante brevem pausam de tempore imperfecto est imperfecta. LmLIoh. Hanb. sum. 11 p. 252, 1: si brevis sit perfecta ex omnibus perfectis et alterata, diminui potest per semibrevem precedentem vel subsequentem. LmLIoh. Hanb. sum. 15 p. 292, 21: si unica semibrevis inveniatur inter duas breves et prima brevis vel secunda habet punctum postpositum, brevis cum puncto et semibrevi duas breves valet. al. LmLGoscalc. 3, 3 p. 156, 14. al. LmLPs.-Theodon. 2 p. 35. al. LmLIoh. Vetul. 52, 1-34. LmLIoh. Vetul. 54, 7: quandocumque semibrevis vel valor sequitur vel praecedit brevem, imperficit ipsam. al. LmLNic. Weyts p. 262b. al. LmLGuido fr. 8, 4-7. LmLIoh. Pipudi p. 42: brevis... potest imperfici ab una minima et a duabus minimis et a tribus et a quatuor et a quinque, sed non plus. al. LmLAnon. Mediol. 3, 5-9. LmLMens. Sciendum est 6, 4. LmLPs.-Mur. alt. p. 307b. LmLSemibr. caud. p. 69. al. LmLTrad. Phil. III p. 7. al. LmLAnon. Couss. V p. 174, 15. al. LmLAnon. La Fage II p. 426. LmLMens. Cum de p. 75: Item sicut in veteri arte longa imperficitur per brevem a parte ante vel a parte post et valet duo tempora, sic in nova arte brevis imperficitur per semibrevem a parte ante vel a parte post et valet duas semibreves. al. LmLAnon. Kellner p. 84. LmLAnon. Monac. II 174. al. LmLAnon. Vratisl. p. 341b. al. LmLAnon. Vipiten. 5, 6. al. [s.XV] LmLOrig. et eff. 17, 3: Sincopatio est, quando aliquis cantor aufert medietatem alicuius brevis, et illa notulam subsequentem in proximam notulam indentat. LmLThom. Wals. 5, 1. al. LmLProsd. exp. 23, 24: quandocumque inter duas breves de tempore perfecto reperiuntur quamplures semibreves vel valor sine puncto, sic quod computata perfectione ipsius temporis remaneat sola semibrevis vel valor, ultima brevis inperficitur et non prima. LmLProsd. exp. 40, 7: una brevis potest inperfici ab una sola minima et a duabus et a tribus et a quatuor et a quinque vel valore et non a pluribus. LmLProsd. exp. 45, 13: alteratio brevium fieri non potest nisi in modo minori perfecto. al. LmLProsd. mens. p. 204a: imperficitur quo ad partem vel partes; quo ad partem, ut si brevis maioris prolationis imperficeretur a duabus []semiminimis, quo ad partes, ut si ipsa imperficeretur a duabus minimis. LmLProsd. mens. p. 212a: nulla nota debet alterari nisi ante notam maiorem sibi immediatam, sicut longa ante maximam, brevis ante longam. al. LmLProsd. ital. I p. 237b. al. LmLProsd. ital. II p. 54. al. LmLUgol. Urb. 3, 3-8, 19: semibrevis existens inter duas breves de tempore perfecto imperficit sive imperfectam facit brevem praecedentem quoad totum, nisi per punctum aut aliter impediatur. LmLUgol. Urb. 3, 3-8, 23: semibrevis inter duas breves de tempore imperfecto nihil imperficit. LmLUgol. Urb. 3, 3-13, 46: nec brevis temporis perfecti ante brevem eiusdem temporis potest imperfici. LmLUgol. Urb. 3, 3-18, 14: omnis brevis, quae imperficitur, aut imperficitur quoad totum, et tunc est, quando a brevi, quae potest dividi in tres semibreves, removetur eius pars tertia, scilicet una semibrevis vel valor; aut imperficitur quoad partem vel partes, et tunc est, quando ipsae partes brevis propinquae, scilicet semibreves, sunt divisibiles in tres minimas, a quibus potest pars tertia removeri, aut imperficitur quoad totum et partem vel partes, et tunc est, quando totum et partes sint divisibiles in tres partes, et tunc a toto et a parte vel partibus pars tertia removetur. LmLUgol. Urb. 3, 4-4, 6: In modo minori perfecto, cuius breves sunt perfectae, brevis, quae ex se est perfecta, potest alterari et potest imperfici. ... In modo minori perfecto, cuius breves sunt imperfectae, brevis potest alterari sed non imperfici. al. LmLGeorg. Ans. 3, 167. al. LmLAnon. Couss. XII 7, 22. al. LmLMens. Item nota 6. al. LmLAnon. London. II 8, 3. al. LmLAnon. Monac. 3, 33. al. LmLAnon. Mell. 7, 26. al. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 3 p. 69. al. LmLIoh. Tinct. imp. 2, 6, 6. al. LmLFr. Gafur. extr. 9, 7, 19. al. LmLIoh. Tinct. alt. 1, 14: omnis nota, quae alteratur, necessario ante suam maiorem propinquam alteratur, ut longa ante maximam, brevis ante longam. al. LmLIoh. Hoth. fig. I 3, 3 (sim. LmLIoh. Hoth. fig. II 5, 3). LmLIoh. Hoth. mens. I 4, 2. LmLNicol. Burt. 3, 4, 30. al. LmLGuil. mon. 1 p. 15. al. LmLAdam Fuld. 3, 12. al. LmLAnon. Salisb. 11, 10. al. LmLGuill. Pod. 7, 15. al. LmLFr. Gafur. pract. 2, 11. al. LmLAnon. Couss. I p. 438a. al. LmLMens. Nota quod p. 424b. Prop. mens. Hec. fig. p. 430. LmLMens. Cum animadv. 43. al. 3 im Verhältnis zu größeren Notenwerten (ein Drittel einer Longa in perfekten Mensuren und die Hälfte einer Longa in imperfekten Mensuren) — in relation to larger note values (a third of a long in perfect mensuration and half of a long in imperfect mensuration) [s.XIII] LmLIoh. Garl. mens. append. 1, 37: duae breves aequipollent longae, ergo, si ponantur ante longam, valent tria tempora. al. LmLDisc. pos. vulg. p. 194, 11: longa de tenore (sc. valet) duas breves de motheto. LmLAmerus 25, 2: Nota, quod due breves valent unam longam. LmLAnon. Couss. VII 5, 6: aliquando pro una longa trium temporum ponitur brevis et longa, quae valent unam longam. al. LmLPs.-Dietr. p. 6: Duae vero sine proprietate simul ligatae ambae sunt breves et valent unam longam. LmLAnon. Emmeram. 2 p. 194, 45: duae breves inaequales ad perfectionem unius longae ultramensurabilis operantur. al. LmLFranco Col. 13, 4: potest dividi (sc. longa) in tres breves vel duas. al. LmLDisc. pos. vulg. p. 191, 2: longa scilicet et brevis vel aliquid his aequipollens, ut quatuor breves vel tres cum plica brevi. LmLAnon. Couss. IV p. 37, 25. al. LmLWalt. Odingt. 6, 1, 17: Longa igitur perfecta potest resolvi in tres breves. LmLWalt. Odingt. 6, 10, 18: cum aliquando dividatur longa in duas breves et aliquando in tres vel quattuor notas, quas currentes vocant. al. [s.XIV] LmLAnon. Michels 4, 4. al. LmLTrad. Phil. I f. 62r G, 45: ad modum longe inperfecte, quoniam in duas dividitur breves. LmLAnon. Paris. I 1, 17: Longa imperfecta valet duo tempora, quae per duas breves designantur. LmLIoh. Mur. not. 2, 8, 5: Brevis autem tertia pars est longae perfectae (inde LmLIac. Leod. spec. 7, 41, 3). al. LmLPetr. Dion. 11 p. 159. LmLIac. Leod. spec. []7, 26, 2. al. LmLPetr. Palm. p. 518: Unde est advertendum, quod illae tres breves perfectae possunt esse in uno solo corpore integro videlicet in longa perfecta. Et ista longa trium temporum potest dividi et diminui in longam imperfectam a tertia parte sui scilicet a brevi praecedente vel subsequente vel valore ipsius sive in breves, semibreves et minimas usque ad 27 minimas. LmLPetr. Palm. p. 533. al. LmLIoh. Mur. lib. p. 46b: Longa in modo perfecto valet tres breves, in modo imperfecto duas (inde LmLProsd. exp. 6, 1. LmLUgol. Urb. 3, 2-3, 2). al. LmLPs.-Mur. motet. p. 76a: perfecta prolatio maioris in omnibus figuris numeratur per tres figuras, preter in minima; verbi gratia duplex longa valet tres longas ... longa tres breves, id est tria tempora vel IX semibreves vel XXVII minimas. LmLPs.-Mur. motet. p. 81b: Perfecta prolatio minoris in omnibus figuris numeretur per duas figuras preterquam in brevi; verbi gratia duplex longa valet duas longas ... longa duas breves, id est duo tempora vel sex semibreves vel XII minimas. LmLPs.-Mur. motet. p. 84a: Imperfecta prolatio minoris in omnibus figuris numeretur per duas figuras. Duplex longa valet duas longas ... longa duas breves, id est duo tempora vel quatuor semibreves vel octo minimas. al. LmLIoh. Boen ars 1, 8, 2: Potest autem longa valere tres breves ad plurimum. LmLIoh. Boen ars 1, 8, 8: Potest etiam longa valere duas breves. al. LmLQuat. princ. 4, 2, 47 p. 296b: Longa enim simplex partibilis est in longam et brevem, et in brevem et longam, aut in tres breves aequales, vel in duas breves dividi potest. al. LmLIoh. Hanb. sum. 4 p. 204, 25: Larga, si sit perfecta ex omnibus perfectis, continet 3 duplices longas, 9 longas, 27 breves, 81 semibreves, 243 minores, 729 semiminores, 2187 minimas. Et si larga sit imperfecta ex omnibus imperfectis, continet 2 duplices longas, 4 longas, 8 breves, 16 semibreves, 32 minores, 64 semiminores, 128 minimas. al. LmLGoscalc. 3, 1 p. 148, 15. al. LmLPs.-Theodon. 2a p. 45. LmLIoh. Vetul. 32, 19. al. LmLNic. Weyts p. 263a. LmLGuido fr. 2, 5. LmLIoh. Pipudi p. 40. al. LmLProp. mens. Quando p. 48: Quando tres breves ordinantur (ms.; ed.: ordinatur) pro longa, tunc est modus perfectus ... Quando duae breves ordinantur (ms.; ed.: ordinatur) pro longa, tunc est modus imperfectus. LmLAnon. Mediol. 8, 4. al. LmLSemibr. caud. p. 72. LmLAnon. Couss. V p. 148, 9. al. LmLAnon. La Fage II p. 425. LmLMens. Cum de p. 76. al. LmLCompil. Lond. p. 77. LmLAnon. Kellner p. 79. LmLAnon. Monac. II 126. al. LmLAnon. Vratisl. p. 331b. al. LmLAnon. Vipiten. 4, 9. [s.XV] LmLOrig. et eff. 18, 3. LmLThom. Wals. 3, 5. LmLProsd. exp. 3, 15-17. al. LmLProsd. mens. p. 200b. LmLProsd. ital. I p. 229b (sim. LmLProsd. ital. II p. 37). al. LmLUgol. Urb. 3, 2-1, 8. al. LmLGeorg. Ans. 3, 134. al. LmLTact. Reperi 69. LmLChr. Sadze p. 267b. LmLAnon. Couss. XII 2, 17. LmLAnon. London. II 1, 3. al. LmLAnon. Monac. 2, 42. al. LmLAnon. Mell. 3, 5. al. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 2 p. 62: una longa valet tres breves. ibid.: una maxima correspondet tribus longis sic repercussis <...> et una longa caudata correspondet tribus non caudatis talibus <...> et una quadrata non caudata correspondet tribus comunibus notis <...> et una comunis tribus brevibus <...> (exempla desunt) (?). al. LmLIoh. Tinct. diff. 10-11. LmLIoh. Tinct. imp. 2, 2, 4. al. LmLIoh. Tinct. val. 16, 3. al. LmLIoh. Tinct. not. 1, 4, 2. LmLFr. Gafur. extr. 9, 7, 12. al. LmLBart. Ram. 3, 1, 1 p. 77. al. LmLIoh. Hoth. fig. I 1, 7-8 (sim. LmLIoh. Hoth. fig. II 1, 7-8). al. LmLIoh. Hoth. mens. II 1, 24. al. LmLNicol. Burt. 3, 8, 40. LmLGuil. mon. 1 p. 18. al. LmLAdam Fuld. 3, 3. al. LmLAnon. Salisb. 4, 2. al. LmLGuill. Pod. 7, 10. al. LmLFr. Gafur. pract. 2, 7. LmLAnon. Couss. I p. 438b. 4 im Verhältnis zu kleineren Notenwerten (zwei bis neun Semibreven) — in relation to smaller note values (from two to nine semibreves) [s.XIII] LmLAmerus 25, 2: Prima semibrevis per se notata est longa, secunda tenet dimidietatem unius brevis. ... Semibrevis []cum aliis coniunctionibus notata continet in se medietatem unius brevis (?). LmLPs.-Dietr. p. 5: Punctum vero, si oblique scribatur sic: , erit semibreve, quia duo talia cum tanta celeritate proferuntur sicut unum breve recte scriptum. al. LmLAnon. Emmeram. 1 p. 176, 3. LmLFranco Col. 13, 6: Brevis vero partibilis est in tres semibreves vel duas. LmLHier. Mor. 25 p. 184, 3: Aliquando tamen in tres instantias nota brevis resolvitur. al. LmLIoh. Balloce 1, 18: est maior semibrevis, quae habet duas partes unius temporis brevis; minor est illa, quae habet tertiam partem unius temporis brevis (sim. LmLTrad. Franc. III 3, 3). LmLTrad. Franc. II 1, 31: vocatur prima minor, altera maior semibrevis; et sic faciunt unam brevem (sim. LmLTrad. Franc. IV 2, 2). LmLMens. Notandum quod 4, 2: Et est semibrevis nota illa, quarum duae singillatim positae unam brevem valent. LmLAnon. Couss. IV p. 39, 38: brevis unius temporis istius (sc. primi) modi potest frangi per tres vel per quatuor et secunda brevis per sex vel per octo. LmLAnon. Couss. IV p. 45, 4. LmLAnon. Couss. IV p. 45, 6: Consimili modo si quatuor currentes pro una brevi ordinentur, sed hoc raro solebat contingere. al. LmLMens. Notularum p. 83: tres semibreves faciunt brevem. LmLWalt. Odingt. 6, 1, 19: Brevis vero apud priores resoluta est in duas semibreves, sic vocatas a re; apud modernos aliquando in tres, aliquando in duas. Cum autem in duas, dicitur prima minor et secunda maior ... Rursumque invenitur brevis divisa in sex vel septem partes, quas adhuc semibreves vocant minus iuste. al. [s.XIV] LmLMarch. pom. 30b, 34: In ultra vero tres semibreves non potest ipsa brevis dividi primaria divisione, eo quod, sicut dictum est, primaria divisio temporis perfecti est in tres partes aequales. al. LmLPhil. Vitr. 19, 11: Aliquotiens rubeae ponuntur ... ut longa ante longam valeat tria tempora et brevis ante brevem tres semibreves. LmLPs.-Phil. lib. mus. p. 41b: Tempus perfectum est, quando brevis valet tres semibreves ... Tempus imperfectum est, quando brevis valet duas semibreves. LmLAnon. Michels 2, 6. LmLMens. Omnis nota sic 1, 10: et ponuntur due vel tres vel plures (sc. semibreves) pro una brevi. LmLTrad. Phil. II 3, 6: brevis ante brevem valet tres semibreves. LmLTrad. Phil. II 6, 4: quando sola minima ligatur cum brevi valente sex minimas, illa brevis non valet nisi quinque minimas. al. LmLAnon. Paris. II 7, 5. LmLIoh. Mur. not. 2, 9, 3: Semibrevis tertia pars est brevis. al. LmLIoh. Mur. comp. 4, 6. LmLRob. Handlo p. 104, 10: Triplici vero more longe, semilonge, breves et semibreves in voce proferuntur, scilicet more longo, <more> mediocri et more lascivo. ... More vero mediocri proferuntur tres vel quatuor vel quinque semibreves pro brevi cum semilongis et brevibus et aliquando cum longis, et tunc has semibreves oportet coniungi, non dividi, et si dividi debeant, sint tres et non plures divise. ... More vocato lascivo proferuntur longe, semilonge et breves cum semibrevi minori et maiori ... Sed nec tres, nec quatuor, nec quinque semibreves in hoc more inveniuntur, nisi omittantur longe et semilonge, et tunc, eis omissis, proferuntur breves et semibreves, scilicet due vel tres pro brevi, non plures. LmLRob. Handlo p. 106, 13: Petrus de Cruce: Quatuor semibreves, divise sive coniuncte, brevem valent unam. LmLRob. Handlo p. 110, 9: Iohannes de Garlandia: Pro valore brevis sumuntur tres semibreves vel quatuor vel quinque vel sex vel septem vel octo vel novem, ad quas pertinet unius brevis proportio. Regula XI. Idem Iohannes: Minimas et minoratas agnoscere oportet. Nam minor semibrevis tres minimas valet, brevis valet tres minores, ergo brevis novem minimas valebit. LmLRob. Handlo p. 144, 5: Quatuor semibreves adinvicem coniunguntur sine signo valorem habentes unius brevis, ut hic:  . al. LmLIac. Leod. spec. 7, 46, 20. al. LmLPetr. Palm. p. 533. al. LmLIoh. Mur. lib. p. 46b: Brevis in tempore perfecto valet tres semibreves, in imperfecto (ed.: perfecto) valet duas (inde LmLProsd. exp. 7, 1. LmLUgol. Urb.[] 3, 2-4, 2). al. LmLAnon. Deodat. 6, 7: Brevis in ista manerie de senaria valet duas maiores semibreves, id est sex minimas, quia brevis in nonaria valet tres maiores semibreves, id est novem minimas. al. LmLPs.-Mur. motet. p. 76a: perfecta prolatio maioris in omnibus figuris numeratur per tres figuras, preter in minima; verbi gratia ... brevis tres semibreves, id est unum tempus, vel IX minimas vel XVIII semiminimas. LmLPs.-Mur. motet. p. 79b: Imperfecta prolatio maioris in omnibus figuris numeretur per duas figuras preterquam in semibrevi; verbi gratia ... brevis duas semibreves, id est unum tempus, vel VI (ed.: IV) minimas vel XII semiminimas. LmLPs.-Mur. motet. p. 80b: Brevis imperfecti maioris valens sex minimas. LmLPs.-Mur. motet. p. 81b: Perfecta prolatio minoris in omnibus figuris numeretur per duas figuras preterquam in brevi; verbi gratia ... brevis valet tres semibreves, id est unum tempus, vel sex minimas vel XII semiminimas. LmLPs.-Mur. motet. p. 84a: Imperfecta prolatio minoris in omnibus figuris numeretur per duas figuras. ... brevis (sc. valet) duas semibreves, id est unum tempus vel quatuor minimas vel octo semiminimas. al. LmLAnon. Barcin. I p. 21: semibreves note ponuntur aliquando due pro tempore, id est pro una brevi nota, aliquando tres, <quatuor> IIII, quinque V, sex VI, aliquando VII, aliquando VIII, aliquando IX. LmLAnon. London. I 2 p. 43. al. LmLIoh. Boen ars 1, 8, 2: brevis (sc. potest valere) tres semibreves. LmLIoh. Boen ars 1, 8, 8: brevis (sc. potest valere) duas semibreves. al. LmLQuat. princ. 4, 2, 47 p. 296b: Brevis vero partibilis est in tres semibreves vel in duas. al. LmLIoh. Hanb. sum. 10 p. 238, 15: Brevis aliquando valet novem minores, aliquando octo, aliquando septem, <aliquando sex>, aliquando quinque, et aliquando quatuor. Novem minorum, quando ponitur brevis ante brevem vel ante brevem pausam, vel ante punctum ... Octo minorum, quando minor vel valor antecedit brevem ... eqs. LmLIoh. Hanb. sum. 11 p. 246, 8: Valet etiam brevis perfecta ex omnibus perfectis 3 semibreves, 9 minores, 27 semiminores, 81 minimas. Et cum brevis sit imperfecta ex omnibus imperfectis, valet 2 semibreves, 4 minores, 8 semiminores, 16 minimas. LmLIoh. Hanb. sum. 12 p. 260, 15: quod quatuor semibreves sine puncto brevem unam valeant, patet in moteto, qui vocatur „Novum melos promere“. al. LmLWillelm. 3, 28. LmLGoscalc. 3, 1 p. 150, 10. al. LmLPs.-Theodon. 2a p. 45. al. LmLIoh. Vetul. 57, 7. al. LmLMens. Item notandum p. 414b: minime vacue solum due pro una semibrevi vacua estimantur; et sic sex minime vacue taxant tres breves vacuas. LmLNic. Weyts p. 263a. LmLGuido fr. 2, 8. al. LmLProp. mens. Quando p. 48: Quando tres semibreves ordinantur (ms.; ed.: ordinatur) pro breve, tunc est tempus perfectum ... Quando duae semibreves ordinantur (ms.; ed.: ordinatur) pro breve, tunc est tempus imperfectum. LmLProp. mens. Nota quod I 1, 3. LmLAnon. Mediol. 9, 7. al. LmLMens. Sciendum est 3a, 2. LmLSemibr. caud. p. 72. LmLTrad. Phil. III p. 7. LmLAnon. Couss. V p. 148, 22. al. LmLAnon. La Fage II p. 425. LmLMens. Cum de p. 76. al. LmLCompil. Lond. p. 77. LmLAnon. Monac. II 126. al. LmLAnon. Vratisl. p. 334b: Sed brevis in tempore perfecto valet tres semibreves et in maiori prolacione novem minimas, in minori vero sex; sed in tempore imperfecto duas semibreves. al. LmLAnon. Vipiten. 4, 10. al. [s.XV] LmLThom. Wals. 3, 8. al. LmLProsd. exp. 2, 44. LmLProsd. exp. 8, 8: aliquando brevis in tempore perfecto valet solum duas semibreves, et hoc est, quando talis brevis est ab aliqua semibrevi vel valore inperfecta, et aliquando brevis in tempore inperfecto valet tres semibreves, et hoc est, quando puncto perfectionis est punctata. al. LmLProsd. mens. p. 201a. LmLProsd. ital. I p. 230b: Tempus senarium perfectum est illud, quod ponit breves in valore trium semibrevium equalium valoris sex minimarum. ... Novenarium vero tempus est illud, quod ponit breves in valore trium semibrevium equalium valoris novem minimarum. []... Duodenarium vero est illud, quod ponit ipsas breves in valore trium semibrevium equalium valoris duodecim minimarum. ... Tempus quaternarium est illud, quod reddit breves valoris duarum semibrevium equalium, valoris quatuor minimarum. ... Tempus vero senarium imperfectum est illud, quod ponit breves valoris duarum semibrevium equalium sex minimas valentium. ... Tempus vero octonarium est illud, quod reddit breves valoris duarum semibrevium equalium octo minimas valentium (sim. LmLProsd. ital. II p. 40). al. LmLUgol. Urb. 3, 2-4, 14. al. LmLGeorg. Ans. 3, 189: brevis vacua relicta vel colorata duarum semibrevium nigrarum tenet. al. LmLTact. Reperi 69. LmLChr. Sadze p. 267b. LmLAnon. Couss. XII 4, 4. al. LmLAnon. London. II 1, 13. al. LmLAnon. Monac. 2, 101: Quandoque eciam punctus additur brevi, si fit in tempore inperfecto, et tunc brevis stat pro tribus semibrevibus, et tamen sine puncto staret solum pro duabus. al. LmLAnon. Mell. 3, 6. al. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 2 p. 62: una longa valet tres breves et quelibet brevium tres semibreves. ibid.: una maxima correspondet tribus longis sic repercussis <...> et una longa caudata correspondet tribus non caudatis talibus <...> et una quadrata non caudata correspondet tribus comunibus notis <...> et una comunis tribus brevibus <...> et una brevis tribus minimis (exempla desunt) (?). al. LmLIoh. Tinct. diff. 2. al. LmLIoh. Tinct. imp. 2, 2, 8. al. LmLIoh. Tinct. val. 16, 3. al. LmLIoh. Tinct. not. 1, 5, 1. LmLFr. Gafur. extr. 9, 7, 14. al. LmLBart. Ram. 3, 1, 1 p. 77. al. LmLIoh. Hoth. fig. I 2, 1: Circulus denotat, quod brevis valet tres semibreves ... Semicirculus denotat, quod brevis valet duas semibreves (sim. LmLIoh. Hoth. mens. I 2, 2). al. LmLIoh. Hoth. fig. II 5, 4. LmLIoh. Hoth. mens. I 3, 9. LmLIoh. Hoth. mens. II 1, 24. al. LmLNicol. Burt. 3, 1, 1. al. LmLGuil. mon. 7 p. 45:  Istud enim signum est signum commune per medium, in quo maxima valet quatuor semibreves ... et brevis unam semibrevem. al. LmLAdam Fuld. 3, 3. al. LmLAnon. Salisb. 5, 2. al. LmLGuill. Pod. 7, 10. al. LmLFr. Gafur. pract. 2, 14. al. LmLAnon. Couss. I p. 435b. LmLProp. mens. Nota quod II p. 429a. LmLMens. Cum animadv. 13. al. 5 als Pausenwert — as the value of a rest [s.XIII] LmLMens. Notandum quod 6, 3: Semipausa valet unam brevem notam unius temporis. LmLAnon. Couss. IV p. 57, 15: Simplex modus pausationis est, quando fit pausatio ad quantitatem unius longae vel brevis alicuius modi supradictorum. Tempus vero eius consideratur iuxta ordinem longarum et brevium modi ante ipsam coniuncti immediate, sive fuerit primi vel secundi etc. Si fuerit primus modus perfectus ante ipsam coniuncti immediate, sic erit simplex pausatio brevis unius temporis. al. LmLPs.-Mur. motet. p. 88b: ponuntur pause trium temporum, id est trium brevium, in uno tractu. al. LmLIoh. Hanb. sum. 21 p. 334, 18: cuiusmodi mensure est brevis, eiusmodi mensure est sua pausa. al. [s.XV] LmLProsd. exp. 87, 11: propter pausam occupantem solum unum spatium pausemus valorem unius brevis. al. v. pausa, pausatio 6 mit einer Plica — with a plica [s.XIV] LmLMarch. pom. 48, 20: tantum valet plicatio notae brevis in valore, quantum valeret nota semibrevis, quae post ipsam posset addi. LmLAnon. Kellner p. 75: residuae notae sunt inventae propter mixturas ut brevis plicata, semibrevis alterata, cardinalis, fusielis et semifusielis et semifusielis semi. Nota brevis plicata in modo perfecto ponitur pro modo imperfecto (sim. LmLAnon. Vratisl. p. 335b). v. plica ex errore pro semibrevis: LmLAnon. Mell. 12, 4. LmLIoh. Tinct. val. 16, 3. LmLAnon. Salisb. 12, 4: quandocumque in tempore perfecto duae semibreves ponuntur inter duas breves sine puncto, tunc secunda semibrevis (ms. corr. ex brevis, ed.: brevis) alteratur. []