Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
bouge swv.
1. biege. er bougta den himil Notk. ps. 17,10. bouge den willen dînes suns Pass. 52,72. in sîme namen sullen alle knie gebougit werden myst. 1,45,16. sich zu bougene under gotlîche hêrschaft das. 14,36.
2. mache hartes metall durch hämmern auf dem amboße biegsam und geschmeidig. ich bin gebougit unde gebogen baʒ dan ich wêre Pilat. vorr. 52.