Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
bluotsuht st. f.
st. f., mhd. bluotsuht; mnd. blôtsucht, mnl. bloetsucht; ae. blódsiht; vgl. nhd. blutsucht ‘crudelitas’; an. blóðsjukr adj.
bluot-suht: nom. sg. Gl 3,487,43 (Wien 10, 11. Jh.); blut-: dass. 360,69 (Wien 901, 13. Jh.).
Blutfluß, krankhaftes Ausfließen von Blut, Hämorrhoidenleiden: haemorrhoida (metonymische Vertauschung) Gl 3,487,43. dissenteria (vgl. Diefb. Gl. 185 c s. v. dysenteria) 360,69.