Eintrag · Köbler Ahd. Wörterbuch
biskof st. M. (a)
biskof , st. M. (a)
- nhd.
- Bischof, Priester, Hohepriester
- ne.
- bishop, priest
- ÜG.:
- lat. antistes Gl, apostolus NGl, cambuca (= biskofes hōsun) Gl, (doctor) O, episcopus Gl, LB, NGl, infula (= biskofes hūbelīn) Gl, (pastor) O, pontifex Gl, N, O, T, praesul Gl, sacerdos MF, NGl, O, T, (vates) N
- Vw.:
- s. erzi-, kor-
- Hw.:
- vgl. anfrk. biskop, as. biskop*
- Q.:
- BB, Gl (765), LB, MF, N, NGl, O, OT, PE, T
- I.:
- Lw. lat. episcopus
- E.:
- s. lat. episcopus, M., Bischof; gr. ἐπίσκοπος (epískopos), M., Aufseher, Hüter; s. gr. σκοπεῖν (skopein), V., beobachten, untersuchen, sehen; vgl. idg. *spek̑-, V., spähen, sehen, Pokorny 984
- W.:
- mhd. bischof, bischolf, st. M., Bischof
- nhd.
- Bischof, M., Bischof, DW 2, 46, DW2 5, 296
- R.:
- biskofes hūbelīn: nhd. Bischofshut
- ne.
- mitre
- ÜG.:
- lat. infula Gl
- L.:
- Karg-Gasterstädt/Frings 1, 1112 (biscof), ChWdW8 89a (biscof), ChWdW9 173b (biscof), EWAhd 2, 112
- Son.:
- Tgl013 = Londoner Canones-Glossen (London, The British Library - Department of Manuscripts Arund. 393)