Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
bisk(e)tuom st. n. (m.?)
st. n. (m.?); mnd. bischedôm, -dum n. (m.).
pisce-tuome: dat. sg. Npgl 73,3; bisc-tom: nom. sg. Gl 3,132,58 (SH A, Trier 31, 13. Jh.). 1) Bischofsamt: praesulatus .. ł episcopatus Gl 3,132,58 (2 Hss. bistuom, 1 biscoftuom, im Abschn. De clericis et aliis sacris ordinibus). 2) Heiligtum: in templo (in hus) . in sacerdotio (piscetuome) . in sacramentis (in opheruuiedon) Npgl 73,3.
Vgl. biscoftuom, bistuom.